Körpecik aşkımız sanki bir çocuk,
Dudakları sanki dudağımızdan.
Eli ellerimiz, gönlü gönlümüz,
Toprağı alınmış toprağımızdan.
Konuşur, oynaşır ellerimizde,
Ben mecnunsam mecnunum,
Leyla 'yım demedin ki.
Yanıp biten bir mumum,
Leyla 'yım demedin ki.
Çile çektim her saat,
Seni parıltı edinmişim denizlerime,
Dalgalarıma yosun kokusu edinmişim,
Ekmek, su, soluk edinmişim.
Göklerime mavilik,
Bulutlarıma beyazlık,
Ormanlarıma yeşillik,
Yesem de olur, yemesem de;
aşa-ekmeğe doymuşum.
Uyusam da olur, uyumasam da;
kanıksamışım uykulara.
İçsem de olur, içmesem de;
doymuşum içkilere.
Çiçekli bahçeler yine mi sensiz?
Yine mi yamaçlar kimsiz kimsesiz?
Seni özlüyorum ağızsız dilsiz,
Özlemden ömrümce kurtulamadım.
(ISLAK RÜZGARLAR isimli hece şiirlerinden > 60/100)
Dert olma gönlüme, darılmadan git,
Madem ki ayrıldık, ayrılıyoruz.,
Sen bana aldırma, sarılmadan git,
Madem ki ayrıldık, ayrılıyoruz.
Gitmeden gülümse; hatıra olsun,
Güvenmem Lokman Hekim ‘e,
Yaralı yüreğimi eline veremem.
Lokman Hekim kimin derdine derman olabilmiş ki;
Olsun benim de derdime derman,
Çektiğim derdi bilseydi;
Dertli olurdu
Silindi akşamlarımın açıkmavisi,
Kara morluklar içinde eridi uzak dağlarım,
Çalındı güneşimin ışığı, ayımın parıltısı,
Dağıldı yıldızlarım boşlukta inci taneleri gibi,
Yalamaz oldu denizimi özenle rüzgarlarım,
Sarıçamlarım sırt döndüler reçine kokusuna,
Gündüzleri az da olsa dayanabiliyorum ayrılığına,
Geceleri, sorma; kanlar kusuyorum,
İçimde rüzgarlaşmış bir hız sana gelmek için,
Ağlamak için yağmur gibi bir hazırlanış,
Yüreğimde engellere doğru
Bir tırmanış,
Başkasının fikrine
Kurban ettim aşkımı.
Elalemin keyfine
Kurban ettim aşkımı.
Yük olmuştu gözyaşım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!