Bırak ağlayayım; içim yanıyor,
Çektiğim çileler öyle büyük ki.
Sanki gözüm değil, kalbim ağlıyor,
Hayatım sırtıma öyle bir yük ki.
Yüreğim aşkından kurtulamadı,
Sanma ki unuttum eski gövdemi,
O bedene az-çok hasretlenmişim.
Başka ben içinde buldum benimi,
Ondan sızıldanmış, kasvetlenmişim.
Çektiği ne azmış bana nispetle,
Bir gün arayacaksın beni
Birlikte gezdiğimiz yerlerde.
Ayakizlerimi arayacaksın,
Hüznümü,
Gözlerinden ayrılmak istemeyen gözlerimi,
Çilelere sessiz sessiz boyun eğişimi,
Acaba bir tek gün andın mı beni
Uzaklara bakıp yailı gözlerle?
Sildin mi ard arda hiç gözlerini
Uzaklara bakıp yaşlı gözlerle?
Kaldığın oldu mu kimsiz kimsesiz,
Oynama yanımda sabah sabah,
Oynama çocukluğum…
Kapılardan-bacalardan çağırıp durma beni gençliğim…
Anımsamaya çalışıyor, anımsayamıyorum;
Siz kimsiniz? ..
Bırakın beni yaşlılığımda bir başıma,
Yaz-boz tahtası oldum senin ellerinde,
Yaz yazabildiğince, boz bozabildiğince,
Belli ki bozulmak için yazılanlar.
Keşke alınyazım da böyle olsaydı; bozulacak türden,
Bozulup gitseydi tüm çilelerim,
Yerinde yeller esseydi bir gün hüzünlerimin,
Yaşardı gözlerim, sızladı kalbim,
Gönlüm yine düştü ıssız yollara.
Ne olacak böyle bilmem ki halim,
Çilem kafa tuttu uzun yıllara.
Ne gönlüm bıkıyor, ne yol bitiyor,
Çok bir şeye gücüm yetiyor yetmesine
Ama yetmiyor kalbime gücüm,
Ne sözümü dilmiyor, ne halden anlıyor
Geri geri çeviriyor olanca öğütlerimi,
Asla aldırış etmiyor,
Kendini ona öylesine bir sevdirmişsin ki;
Sazımız düzenlendi,
Sesimiz ezanlandı,
Çağımız hazanlandı,
Sen dahi gelir misin?
Takıl gel ardımıza,
Kanayan kalbimden sıyrılıp gittin,
Yerine taş bastım, oldu sayende.
Küstürüp incitip bırakıp gittin,
Gözlerim yaşlarla doldu sayende.
Oldu karasevdam kalbime ceza,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!