'İnsanlık öldü mü? ' Deme ey derviş,
İnsanlık acaba sağ mı ki; ölsün?
Geldim ki; insanlık bitmiş, tükenmiş,
İnsanlık acaba sağ mı ki; ölsün?
Yetimin malını buldum kursakta,
Gölge etmeyin başıma, eloğulları…
Kim çare bulabilmiş ki;
Siz çare bulabilesiniz gönül yarasına?
Hiç karışıp durmayın
Şurasına-burasına,
Örselemeyin kanayan yüreğimi
Kumrular su içer içmez,
İlk serçeler uçar uçmaz,
Gözlerimi açar açmaz
Gördüğüm sen olmalısın.
Pınarlarda, oluklarda,
Sevdan yüzümü kırbaçlayan yağmur gibi baharda,
Rahmet rahmet iniyor başıma, omuzlarıma,
Gözlerime daha bir dünya gibi gösteriyor dünyayı,
Bulutlaştırıyor bulutları,
Rüzgarları rüzgarlaştırıyor,
Kuşları kuşa çeviriyor,
Bülbülleri sorma, başka güldedir,
Çektirdiğin azap gönüllerdedir,
Kalbimi arama, başka eldedir,
O tatlı günleri bul da göreyim.
Kulun kölen oldum, hiç yüz vermedin,
Sanki içerimde yara gibisin,
Sanki yüreğimde saplanmış bıçak.
Denizde özlenen kara gibisin,
Andıkça yüreğim sızıldanacak.
Gözlerimde yaşsın, dilimde feryat,
O körpe varlığın binbir biçimde;
Halıda nakışsın, kilimde desen.
Bazan kelebeksin güller içinde,
Bazan bir kokusun rüzgarla esen.
Bazan gözlerimin tatlı uykusu,
Gülmüşüm ne çıkar, kaderim gülsün,
Boş yere gülene deli denmez mi?
Sürünürken her gün keder içinde
İnsan bir an olsun sendelemez mi?
Gülmeye yeltendim, bin pişman oldum,
O körpecik ellerin yine havuzda mıdır?
Yine rüzgar saçını tarıyor mu eliyle?
Kibirli bakışların mermerde, buzda mıdır?
Bağlar çevrende midir yaprağıyla, dalıyla?
Toprak seninle güzel, çimen seninle tatlı,
Papatyam, menekşemsin,
Aklıma ilk düşensin,
Büyülü bir gülşensin,
Gülüyor yüzüm bugün.
Çok şükür selam verdin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!