İsmail Uysal Şiirleri - Şair İsmail Uysal

Şiir Yarışması
279

ŞİİR


19

TAKİPÇİ

İsmail Uysal

Yar içimde hasretin buram buram
Gel ey yarim, kıvılcımı çak da git!
Sensiz saadetle açıldı aram
Mutluluğun ocağını yak da git!

Yar bu sevdam öyle saf öyle duru

Devamını Oku
İsmail Uysal

İçim içime sığmaz, dışım içime girmiş.
Baktığımda yüzüne şaşırdım yörüngemi...
İnsan henüz ölmeden yaşamayı özlermiş
Kaptan söyle ne olur, nereye gider gemi,
Neden taşır da beni taşıyamaz gölgemi?

Devamını Oku
İsmail Uysal

Kaç hayale uğradım, eğlendim kaç durakta
Duraklar vasıtasız, hayallerim boş çıktı.
Avare dolaşırken döndüğüm her sokakta
Ardım sıra hasretin, önüme sarhoş çıktı.

Sana sensiz dokunmak; birleşmek yokluğunla…

Devamını Oku
İsmail Uysal

Ağaçlar seni söyler rüzgâr seni anlatır.
Güneş dünyamı gülüm sen varsan aydınlatır.
Gözlerinden ilhamdır her şiir ve her satır.
Rüzgâr seni anlatır ağaçlar seni söyler.

Çiçekler seni söyler toprak seni anlatır.

Devamını Oku
İsmail Uysal

Göz görür, gönül sever, kalem yazar güzelim!
Seni yazmaya kalkan ellerim neden titrer?
Sanki vakit dolmuştur, başucumda ecelim
Boğazım düğüm düğüm, şakağımda ince ter!

Daha gördüğüm ilk gün yüreğime dem vurdun

Devamını Oku
İsmail Uysal

Şimdi git, ben çoktan kaybettim beni
Göğsüme merhamet ekilince gel!
Evirilip, çevrilip insan olayım.
Ruhunu kaybetmiş bu boş bedeni
Sıradan bir kula denk kılınca gel!

Devamını Oku
İsmail Uysal

Aşıklar dünyasında
Urba teferruattır.
Beden dediğin kemik
ve bir kaç dirhem ettir.
Ağız, burun, göz ve kaş
Kulak ve baş ziynettir.

Devamını Oku
İsmail Uysal

Nasıl bir bakıştı o;
İçimdeki kıvrımları alevlendiren kordu,
Gözlerine bakınca alem türkü okurdu.
Seten kumaşa işlenmiş bir nakıştı,
Buram buram aşktı o, yanıyordu.
Masumiyet timsali ressamın fırçasıydı

Devamını Oku