Islanmayan Göz Şiiri - Koray Akın

Hakkı verilmemiş bir ömrü taşıyorum ceplerimde
İpin ucu kaçmış bir kere, yıllar önden koşar
Daha kendimi tutamamışken bu viran aynalarda
Neyi umdum, neyi buldum bunca kavgada?

Bir koca dağı sırtlamış da yola düşmüşüm sanki
Ayağıma batan taş mı, toprak mı umrumda?
Gülüşü çalınmış yarınların koynunda kaldı
O eski düşlerin solgun çehresi...

Uzakta, suskunca bana bakan bir çift göz
Kirpiğinde ağırlaşmış bir damla yaşla durur

Kelimeler kurşun gibi, diller büsbütün sağır
Ağlamak teslimiyettir, sevdanın ta kendisi
Kıyıda duranlar bilmez bu yangının külünü
Sızlamayan bir gözün sevmeye yetmez baharı!

Sevmek dediğin;
Göz göze gelince kelimelerin düğümlenmesi
Boğazına oturan o sızıyla için için ağlamak mıdır?
Söylesene...
Hiç sızlamayan, buğulanmayan bir göz
Yüreğinde o yangını tatmadan sevebilir mi birini?

Islanmayan bir göz...
Sevebilir mi birini?