Boş Ver Şiiri - By Ka

Ömrünü feda ettiğin her ne varsa,
Bir duvar köşesine çöküp ağlayasım var.
Saçının tek teline yaktığım bu hayatı,
Bir avuç kül gibi savurasım var.

Ne ardımda kalan yolların bir izi kaldı,
Ne de içimde sakladığım o eski yangın.
Bütün sokakların yabancı olduğu bir şehirde,
Gözlerimi kapatıp sadece susasım var.

Uykusuz gözler dizilirken ip gibi gecelere,
Dumanı tüten ocaktan ayazlara dalasım var.
Kabahati kimsede aramam, hepsi içte;
Görüp göreceğim ne varsa unutasım var.

Yıkılıp kalsam da yollarda paramparça,
Dokunma sakın, toplamaya çalışma!
Sen değil miydin zaten yıllarca?..
Boş ver... Neyse ki edebim var!

Parçaladığın bu yüreği bir gün elbet,
Darağacını kurup da,
Asasım var...