Çocuk Olarak Şiiri - Kasım Korkmaz

Bir çocuk kaldı senden bana
Bazen huysuz ve yaramaz
Büyüdü yıllarca benimle
Duygularıma kaldı
Saygım sadece
Bazen susar, içine kapanır
Bir bakışıyla eskiyi hatırlatır
Ne zaman toparlansam yeniden
O çocuk dağıtır her şeyi birden
Bir adım atsam yetişirim hayata
İki adım geri çeker geçmişim beni
Gülüşü bazen bana benzer
Bazen senden kalma bir iz taşır
Ne kadar kaçsam da kendimden
O çocuk içimde beni yakalar
Ne ben büyüyebildim tam olarak
Ne de kaybolabildim çocuk kalarak
Bazı geceler konuşuyor benimle
“Kırılmadın mı hâlâ?” diyor
Ben sustukça derine iniyor
Geçmiş dediğin içimde yaşıyor
Ne zaman unuttum desem seni
Bir şey çıkıyor senden kalan
Belki de insan en çok
İçinde büyüttüğüyle yaralanır sonradan
Bir yanı hâlâ sana inanır
Bir yanı herkesten uzak durur
Sevmek değil belki bu artık
Alışkanlık olmuş durarak
Ne ben büyüyebildim tam olarak
Ne de kaybolabildim çocuk olarak

9 Mayıs 2026