Ne bir haber verdin, ne selam saldın,
Ansızın kapımı çaldın ey aşk!
Aklımı başımdan gizlice aldın,
Gönlümün tahtına kuruldun ey aşk!
Yıllardır kilitli paslı kapıma,
Hangi rüzgâr ile vurdun da geldin?
Bu viran gönlümün feryat adına,
Hangi fırtınayla durdun da geldin?
Sendedir bu derdin şifası,
İster sar yaramı, ister yak canı!
Bir merhem uğruna koca cihanı,
Gözünün önüne serdim ey aşk!
Ferman sende artık, kadehte zehir,
İçerim andolsun, çıkarsa sesim.
Yıkılsın başıma bu koca şehir,
Canımdan can alıp doydun ey aşk!
İster sürgün eyle, ister bağışla,
Vur beni en keskin, sitem bakışla.
Gönlümü kül ettin bu son yakışla,
Bahtıma bir mühür vurdun ey aşk!
Dilerim sararsın bu kolları,
Dilerim seversin sende bu canı...
Terk edip gitmeden son bir anı,
Ömrümün kışına doldun ey aşk!
Kayıt Tarihi : 9.10.2026 21:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!