Perde aralığından süzüldü ince bir iz,
Geceyi uğurladı odada sessiz sedasız.
Önce duvardaki eski saate dokundu,
Durmuş sanılan yelkovan yeniden doğruldu.
Masanın üstünde unutulmuş bir kitap,
Sayfalarında geceki uykulu hitap.
Işık değince satırların arasına,
Kelimeler canlandı, döndü kendi sırasına.
Boş duran fincan bile parladı bir anda,
Sanki sıcak bir nefes gezindi kenarında.
Pencere pervazında bekleyen o küçük taş,
Güneşi görünce ısındı yavaş yavaş.
Bütün eşyalar tek tek açtı gözlerini,
Her biri yeniden buldu kendi yerini.
Ve en son benim kirpiklerime değdi sabah,
İçimdeki tüm karanlığı aydınlattı bu felah.
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 15:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!