Aşk Kaçağı Şiiri - Ruhumun Renkleri

Ceplerimi yokluyorum sabahtan beri,
Bozuk paralar, birkaç fiş, bir de kırık heves...
Herkes hayat pahalılığından dertli bu şehirde,
Ben senin ucuz gidişine takılı kaldım.

Mutfakta bir musluk damlıyor geceden,
Tıp tıp... Tıpkı eskisi gibi.
Tek harf eksilse "tıp" kalır geriye,
Oysa bu saatten sonra hiçbir çare
İyileştirmez bizi, bilirim.

Çayı iki şekerli içerdim eskiden,
Şimdi biri sensin, öteki zaten hiç erimedi.
Kaşığı bardağa vurup ses çıkaran o kalabalıklar gibi
Gürültüyle sevdin beni;
Sonra bir fırt çekip,
Dudağının payını kenara bıraktın.

Askıda unutulmuş bir ceketim ben antrede,
İçinde omuz yok,
Sırtında günlerin tozu.
Gelip geçen çarpar diye korkudan
Düğmelerimi ilikledim kendi yokluğuma.

Gidişin diyorum;
Hani bir harf kaysa "bitiş" olacak,
İki adım atsan "yetiş" diyecek dilim.
Ama ben yine en efendi halimle
Kendi içimin yangın merdiveninden iniyorum,
Aşağıda kimse beklemiyor,
Yukarıda duman altı hatıralar...

Basamağın birine oturup,
Dizlerimi göğsüme çekiyorum;
Korkma, üşümüyorum.
Sadece biraz hava kaçırıyor sol tarafım,
Yara bandı tutmaz bir yerden,
Gülümseyerek sızıyorum.

Candan