Deliyim Madem Şiiri - Ruhumun Renkleri

Kaç fırtına atlattım, kaç yangından kurtuldum,
Ham bir demir gibiydim, örste yandım duruldum.
Kimi vurdu hançeri, kimi oldu şifa bana;
Ben bu çetin ömrünce düşe kalka yoğruldum.

Boranında üşüdüm, güneşinde harlandım,
Kendi yaralarımı kendi elimle sardım.
Ne bir liman aradım, ne de bir durak sordum;
Ben bu sonsuz seferde yana yana arındım.

Vuruldum, kanadım, yine de sevdim!
Küllerimden her defa bin can derledim!
Kimisi dağladı, kimisi bağladı;
Kimisi de ömrüme bir bahar sağladı!

Ne pişmanlık ne keder, hepsi benim hanem;
Yandıkça güzelleşen deliyim madem,
Vur ey hayat, vur yine;
Ben buradayım, geçmedim!