Ruhumun Renkleri Şiirleri - Şair Ruhumun ...

Ceplerimi yokluyorum sabahtan beri,
Bozuk paralar, birkaç fiş, bir de kırık heves...
Herkes hayat pahalılığından dertli bu şehirde,
Ben senin ucuz gidişine takılı kaldım.

Mutfakta bir musluk damlıyor geceden,

Göğün nemli cebinden düşmüş bir sabah,
Ömrün o daralan, o ürkek saati.
Bir kuş havalanır içimin kuytusundan,
Dalı sarsar, yaprağı döker, adı aşktır.

Sen uyanırsın sevgilim,

Deniz mehtaba serilmiş ince bir şiir gibi,
Yakamozun koynunda uyur hüznün esrarı.
Geceyi örten yıldızlar dökerken sırlarını,
Dalgaların mırıltısı taşır o ahlarını.

Ay, sırça bir kılıçla göğün bağrını deler,

Asmalar sarardı, gün kavuştu bağlara,
Güneşin ateşi sığındı salkımlara.
Yılların kahrını emdi de her bir dane,
Kemâle erdi can, döndü nurlu peymane.
Koparmak acıtmaz dalını bu mevsimde,
Bir ömrün hasadı saklıdır nefesimde.

Kaç fırtına atlattım, kaç yangından kurtuldum,
Ham bir demir gibiydim, örste yandım duruldum.
Kimi vurdu hançeri, kimi oldu şifa bana;
Ben bu çetin ömrünce düşe kalka yoğruldum.

Boranında üşüdüm, güneşinde harlandım,

Kıyının köpükten tülünü sıyırıp aldım seni,
Suların göğsünde uyuyan kadim bir hece gibi.
Kireçten bir zırhın ardına gizlemişsin tenini,
Girdabında saklanan o ezelî gece gibi.

Kulağıma değdiğin an çekilir dünya aradan,

Kabuğuna sığmayan midye misali,
Kendi incimi kendi sızımla besledim.
Toprağın telaşı, taşın vebali…
Çoktan bağışladım her bir zalimi.
Kumsalda bıraktım ayak izimi,
Derinlerde buldum kendi kendimi.

Ekim, biraz daha kal,
Toplama sarı yapraklarını eşikten.
Bir takvim yaprağına sığmaz ki insanın ömrü,
Hele iki yokluk geçiyorsa yüreğinden.

Saatler ağır aksak yürüsün bu akşam,

Sisli bir tül sıyrılırken göğün alnından,
Ekim basar avlusuna ömrün sessizce.
Güz, sararmış yaprakların ardına değil;
Kızılcık dallarının vakarına gizlenir.

Güneş henüz solgun bir nefestir camda,

Gecenin son kozasını yırttı kehribar bıçak,
Ufkun şahdamarından sızan bu kızıl iltibas;
Göğün kandillerini üfleyen serin bir heves,
Zamanın sarnıcında uyuyan gölgeleri sağdı.

Fecir, dilsiz harflerle kazıyor adını taşa;