İçimin Göğü Şiiri - Ruhumun Renkleri

Takvimler güzü fısıldasın, yaprak vedaya dursun,
Sabahın kirpiğine çiğ değil, tül gibi bir kasvet konsun.
Yorulsun dışarının güneşi, üşüsün kaldırımlar,
İçimde hiç uyumayan bir temmuz türküsü var.

Varsın serin rüzgârlar kilit vursun göğün rengine,
Ben ruhumu boyadım bir meltemin ahengine.
Dalımdan düşen her sarı, göğsümde nisan kokar,
Puslu sabahlara inat, kalbimden bin şafak doğar.

Zaman döner, devran döner, donar belki akarsu;
Tende ayaz dolaşsa da ruhta tüter yaz buğusu.
Bir tebessümle aralanır ömrün en gri perdesi,
Benim baharım bende saklı, gerisi mevsim hevesi.