İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Seni sevenleri sen darda koyma
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle
Senin sevenlerin yollarda kaldı
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle

Münkir münafıklar gülüp oynuyor

Yaşamaya küsmüşken
Yalnızlıktan bıkmışken
Birden çıktın karşıma
Hayat verdin gülüverdim
Gel gel gel gel yanıma
Seni saram ben canıma

Uçardım ben kuşlar gibi
Coşardım ben seller gibi
Bağda açan güller gibi
Şimdi sarardım soldum ben

Bülbül olur da uçardım

Kız ben seni çok sevmiştim
Sen beni niçin sevmezsin
Ben sana gönül vermişim
Sen bana neden gelmezsin
Oy deli deli tepeli misin?
Yoksa yârim kulakları küpeli misin?

Sazım alıp sarı tele vurunca
Sazım ağlar sözüm ağlar ben ağlar
Yârden ayrı nice yıllar geçince
Günler ağlar aylar ağlar yıl ağlar

Sazım alıp o noktayı bulmuşum

Sevdalarım vardı yarıda kaldı
Yaktı yüreğimi kor edip gitti
Benim o güzelde ümidim vardı
Yaktı yüreğimi kor edip gitti

Çok hayaller kurdum çok ümit ettim

Şu dünya bomboştur bir viranedir
Can gözüyle gördüm neşem kalmadı
Eşe dosta söylüyorum sözümü
Bunu anlayıp ta bilen olmadı

Şu yalan dünyaya gönül bağlama

Bütün kâinata bir göz ile bak
İki gözle bakar isen yanarsın
Hem seni hem beni var eden birdir
Hayır dersen ikiliğe düşersin

Bütün kâinatı gözleyip izle

KULA KULLUK YAPMADIM
Hiç bir zaman kula kulluk yapmadım
Hiçbir zaman ben bir puta tapmadım
Hiçbir zaman ben zorbalık etmedim
Yanlış dünya düzenine uymadım bilin

Mala mülke gönül verip bağlanma
Hatır yıkıp el âlemle eğlenme
Herkes bir şey söyler ona bağlanma
Bir tek Hak Muhammet Ali ye bağlan

Nefsine uyup da yalancı olma