İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Ülke bizim vatan bizim el bizim
Üren köpeklere bak hele hele
Nereden gelmişler kimin itleri
Adam mı oldunuz bak hele hele

Çakal sürüleri saldırdı bize

Yar telefon etmiş etmiş duymadım
Yârin gönlü bende imiş bilmedim
Madem yârim senin bende gönlün varidi
İki satır bana mektup yazsan ne vardı

Ben telefon etsem annen duyardı

Dertliyim derman isterim
Ya Hüseyin senden medet
Yaslıyım hem kederliyim
Ya Hüseyin senden medet

Dertliyim dermanım sensin

O yar ile ben bozmuşum arayı
Terk eyleyip gitti açtı yarayı
Nedeyim ben daha köşkü sarayı
Yıkıldı bu dünyam yıkıldı gitti

Bundan sonra ben nedeyim dünyayı

Ben kimim ki neyim var ki
Konan sensin göçen sensin
Etten kemikten sarayın var
Yapan sensin çatan sensin xx
***
Bu ben bu ben değilim artık

Tek başıma mücadelemi sürdürdüm
Kimseler görmedi sezmedi bunu
Ne bir bilen oldu ne de anlayan
Bir bilen var duyan o yeter bana
***
Tek başıma bu dünyayı götürdüm

Dünyanın düzensiz bu gidişine
Çok çalıştım akıl erdiremedim
Vicdanı yokların bu yarışına
Çok çalıştım akıl erdiremedim
***
Dünyayı zalimler elinde tutar

Özünde olmazsa hakkın sevgisi
Söz ile anlatmak zor olsa gerek
Silmiyorsa ikiliği özünden
Gerçekleri bilmek zor olsa gerek

Utanmak yok ise arsız yüzünde

Yaşanılan bunca acı olaylar
Direncimi yıktı zay oldu gitti
Ne kadar dirensem hep isi hava
Artık ömrüm her an zay oldu gitti
Ben dünyanın tuzağına düşmüşüm
Dert ile kederle her gün pişmişim

Benlik binasını yıkıp
Merhamet kapısını açıp
Yanlışlardan uzaklaşıp
Doğruluğu bulmalıyız
***
Kibrimizi ezmeliyiz