O yar ile ben bozmuşum arayı
Terk eyleyip gitti açtı yarayı
Nedeyim ben daha köşkü sarayı
Yıkıldı bu dünyam yıkıldı gitti
Bundan sonra ben nedeyim dünyayı
Ülke bizim vatan bizim el bizim
Üren köpeklere bak hele hele
Nereden gelmişler kimin itleri
Adam mı oldunuz bak hele hele
Çakal sürüleri saldırdı bize
Dertliyim derman isterim
Ya Hüseyin senden medet
Yaslıyım hem kederliyim
Ya Hüseyin senden medet
Dertliyim dermanım sensin
Yar telefon etmiş etmiş duymadım
Yârin gönlü bende imiş bilmedim
Madem yârim senin bende gönlün varidi
İki satır bana mektup yazsan ne vardı
Ben telefon etsem annen duyardı
Ben kimim ki neyim var ki
Konan sensin göçen sensin
Etten kemikten sarayın var
Yapan sensin çatan sensin xx
***
Bu ben bu ben değilim artık
Tek başıma mücadelemi sürdürdüm
Kimseler görmedi sezmedi bunu
Ne bir bilen oldu ne de anlayan
Bir bilen var duyan o yeter bana
***
Tek başıma bu dünyayı götürdüm
Dünyanın düzensiz bu gidişine
Çok çalıştım akıl erdiremedim
Vicdanı yokların bu yarışına
Çok çalıştım akıl erdiremedim
***
Dünyayı zalimler elinde tutar
Bu dünyanın mülkün bana verseler
Nedeyim sevdiğim yar olmayınca
Eller gülüp oynar kendi halinde
Şu benim gönlüm hiç gülmez neyleyim
***
Kimi bu dünyaya tapmış gidiyor xxx
Okuyup anlamadıklarından
Düşünüp dinlemediklerinden
Gerçeği anlayamadıklarından
Bu ikilik var meydanda
Okuyup anlayamadılar
Çorak tarlalara çok tohum saçtım
Yeşersin diye ben çok emek çektim
Ne biri yeşerdi ne fayda verdi
Kuruyup yok oldu emekler boşa
Dikenler arasında gül yetişir mi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!