İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Gül yüzlü sultanım ey yüce şahım
Neden ağlatırsın beni sevdiğim
Cevrini cefanı çok çektim durdum
Neden beni güldürmezsin sevdiğim

Hatalarım vardır kusurum çoktur

Hakkı seviyorsan yerinde otur
Üstüne düşmeyen işe karışma
Bu dünyada cahillerle yarışma
Yarışırsan adalet yolunda yarış

Bu dünyaya gönül verip bağlanma

Sensiz bu dünyada yaşadım amma
Yaşamak mı denir bunun adına
Sensiz geçen günler zindana döndü
Zindanda mı dünyada mıyım bilinmez

Sensiz günlerim hep zehir oldu

İlkbaharda her bir taraf açılır
Mor menekşe her bir yana saçılır
Aşılmadık karlı dağlar aşılır
Şimdi bizim elin yayla zamanı

İlkbaharda her bir taraf yaz olur

Seni sevenleri sen darda koyma
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle
Senin sevenlerin yollarda kaldı
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle

Münkir münafıklar gülüp oynuyor

Yıllar önce bende günün birinde
Sevmiştim birini terk edip gitti
O günden bu güne çektiğim yetti
Dolmadı mı çilem yetmez mi gayrı

Yıllar önce sevdiğim o güzeli

Yoksulun derdini kimseler bilmez
Akar gözyaşları kimseler silmez
Eller bayram eder kimin nesine
Yoksulun bayramı kederli geçer

Gücüm yetse yoksulları güldürsem

Gözlerim yollarda Muhammet Ali
Şu cihan çok azdı yobaz çoğaldı
Gerçekler uğruna emek azaldı
İmdat senden ola pir Hacıbektaş

Gönül gözü körler almış yürümüş

Yaşamaya küsmüşken
Yalnızlıktan bıkmışken
Birden çıktın karşıma
Hayat verdin gülüverdim
Gel gel gel gel yanıma
Seni saram ben canıma

Sazım alıp sarı tele vurunca
Sazım ağlar sözüm ağlar ben ağlar
Yârden ayrı nice yıllar geçince
Günler ağlar aylar ağlar yıl ağlar

Sazım alıp o noktayı bulmuşum