İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Sevdalarım vardı yarıda kaldı
Yaktı yüreğimi kor edip gitti
Benim o güzelde ümidim vardı
Yaktı yüreğimi kor edip gitti

Çok hayaller kurdum çok ümit ettim

Şu dünya bomboştur bir viranedir
Can gözüyle gördüm neşem kalmadı
Eşe dosta söylüyorum sözümü
Bunu anlayıp ta bilen olmadı

Şu yalan dünyaya gönül bağlama

Gözlerim yollarda Muhammet Ali
Şu cihan çok azdı yobaz çoğaldı
Gerçekler uğruna emek azaldı
İmdat senden ola pir Hacıbektaş

Gönül gözü körler almış yürümüş

Yaşamaya küsmüşken
Yalnızlıktan bıkmışken
Birden çıktın karşıma
Hayat verdin gülüverdim
Gel gel gel gel yanıma
Seni saram ben canıma

Sazım alıp sarı tele vurunca
Sazım ağlar sözüm ağlar ben ağlar
Yârden ayrı nice yıllar geçince
Günler ağlar aylar ağlar yıl ağlar

Sazım alıp o noktayı bulmuşum

Demokrasi diye bir olay yoktur
Uyuma vatandaş uyan gafletten
Senin yaran senden başka saracak yoktur
Uyuma vatandaş uyan gafletten

Devlet sömürüye kurmuş bir dolap

Ateş gibi yaktı beni
Bir sevdaya taktı beni
Günler boyu yaktı beni
Sende yanıp kül olasın

Yaktı kaşların karası

Seni sevenleri sen darda koyma
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle
Senin sevenlerin yollarda kaldı
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle

Münkir münafıklar gülüp oynuyor

İlkbaharda her bir taraf açılır
Mor menekşe her bir yana saçılır
Aşılmadık karlı dağlar aşılır
Şimdi bizim elin yayla zamanı

İlkbaharda her bir taraf yaz olur

Bu düzeni düzenlere
Yoksul halkı ezenlere
Servet yığıp gezenlere
Hesabını sormak gerek

Yasalara uymayanlara