İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Üstünlük taslayıp hep kendin öven
Bu şeytan değil de söyle ya nedir
Hep kendin beğenir seni küçümser
Bu şeytan değil de söyle ya nedir

Hakikat yolunda gerçek dostum var
Söyleyemem ismin benimle gider
Her derdin dermanı onda gizlidir
Söyleyemem ismin söz olur gider
***

Yedi kat yerin dibine indirdin neye uğradığımı şaşırdım
Sonunda fark ettim ki bunu yapan sendin kimseye
kızamaz oldum bu bir eğitimdi şimdi şükretmekteyim

Dert ehli olmayan bilir mi halden
Şimdi yavaş yavaş susuyorum ben
Konuşmanın bir yararın görmedim
Şimdi yavaş yavaş susuyorum ben
***

San ki bu dünyaya bilerek geldim
Beni doğurana Ana dediler
Biraz aklım erdi kendime geldim
İşte bu gördüğün dünya dediler

Üç beş yaşınaca gülmüşüm bende

Her ne yana dönsem var olan sensin
Senden başka bir şey görmem Sultanım
Seni engelleyen sınırları yıkmışım
Sınırsız mekansız birsin Sultanım

Kalmadı dünyada tutacak dalım
Kimseler anlamaz bu benim halim
Kırıldı kollarım tutmuyor elim
Sırdan geldim sırra dönmek isterim
***
Hiç bir şey kafamı doldurmaz oldu

Sırf para kazanmak için çalışanlarla taraftar bulmak
için çalışanlar Hakkı bulmak için çalışsalardı Hak
onlardan taraf olduğunda her şeyde onların olmuş
olurdu

Ne ararsın dış dünyada
Her şey senin içindedir
Görmen için göz gerekir
Körler bir şey göremez ki

Can olur bedeni tutar

İsimlere takılırda kalırsan
İlerisin görmek zor olsa gerek
Herkeste bir ben var beni görürler
İleriyi görmek zor olsa gerek
***
Benliğini öldür yok eyle gitsin