İnsanlardan umudunu kestiğinde ya hayata küseceksin
veya kafayı yiyeceksin ya gerçekten Hakka yöneleceksin
son çare ise intihar olacaktır
Yara almamak için insanlardan uzak durun
Sizleri yaralarlar yaralarınızı anlatmaya çalışırsınız
sizlere gülerler sizlere yeni yaralar açarlar
Yeniden yara almamak için bütün ölüleri terk edin
İnsanlardan yüz çevir sebeplere sarıl kurtuluşu benden
bekle
İnsanlar senin gibi sefil ve çaresizdirler onlara güç
verdiğimde haddini aşarlar
İnsanlar dünyaya tapar
Hep mal mülk hesabı yapar
Bir birlerin hakkın kapar
Bu sözde bir inanmaktır
Kimseye bir hayrı yoktur
Başa geçip insanları ezenler
Kendi çıkarına hesap düzenler
Haram yiyip gururlanıp gezenler
İnsanım ben deyip gezer dururlar
Bir zamanlar herkesi kendim gibi sanıyordum herkesin
ayrı bir dünya olduğunu fark ettikten sonra herkesi kendi
haline bıraktım
İnsanları inançlı gördüm fakat sadece sözdeydi öz ise
bom boş bir çölü andırmaktaydı
İnsanların eşyaya değer verdiği bir dünya da Tanrıya
inanç sadece bir oyundur fakat oyun oynayanlara da
O oyun hazırlamaktadır
O sürekli oyun oynar fakat ölüler ne duyar nede görmektedir görmeleri için yerle bir etmesi gerekir
gerektiğinde oda olacaktır hele bekleyin ve görün
İnsanların gözleri önünde öldürülen İlyas-ı kimse
görmedi ne ağlayanı nede sızlayanı vardı garip
geldi garip gitti
O İlyas-ın öldürüşünü izleyen Tanrı her bir şeyi
hakkıyla biliyordu fakat Oda seyretti neden ve
Sevgi saygı huzur dedim yaşadım
Kimse işitmedi duymadı beni
Duymuş gibi yapıp kaçıp gittiler
Boşa anlat boşa yaşa dünya da
Birlik dedim beraberlik aradım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!