Ben yaşadım elli dört yıl dert ile
Gönülden seven bir dost bulamadım
Ben ömrüm bitirdim dertle kederle
Senin derdin nedir der bulamadım
***
Öksüz kaldım garip uçtum yuvadan
Dert gelince kıvranıp ta dururum
Derdime dermanı nerden bulurum
Derdi çeken benim bir ben bilirim
Derde düşen derman arayıp gider
Herkes dert yanar herkes kendine göre dertlidir
Derdi Allah olmayanın derdi boş ve anlamsızdır
Derdi büyük olan Odur ben değilimdir bu yüzden
Yazarım bu yüzden çizer
O her şeyi verir durur inkar edilir yine de yaşatır
görmezden gelir en sonunda inadın da zabit kalanlar
onlara dersini verirde gider
Derdi mal mülk olanların onunla bir bağlantısı yoktur
Bağlantı kurmak için önce kesenin ağzını açmalısın
açmadığın sürece onunla bağlantı kurman mümkün
değildir
Ne güzeldi senle geçen günlerim
Şimdi ise inim inim inlerim
Hiç geçmek bilmiyor kara günlerim
Derdime bir derman bulamaz oldum
***
Sensiz geçip gitti bütün yıllarım
Dert gelince feleğimi şaşırır
Derdime bir derman bulmadım gitti
Derdi çeken bilir eller ne bilsin
Derdime bir derman bulmadım gitti
İnsanlara derdim döktüm derdime dert eklediler
İnsanlardan uzaklaşmak zorunda kaldım anlamak
Dinlemek yerine alay ettiler ben çığlık atarken onlar
yalan dolan numara dediler sus dediler elimde değil
desem de en yakınlarımdan en çok darbe yedim
Garip bir yolcuyum halim bilinmez
Hep ağlarım göz yaşlarım silinmez
Derdim çok gizlidir asla görünmez
Derdimin dermanı dostu ararım
***
Ondan başka sevdiğim yok bilinsin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!