İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

İnsanların içlerini dışa vurduğunda onları terk etmek
zorunda kaldım

İnsanların içlerini dışa vurmakla onlarla bağlarımı
kopardın

İnsanların inandıklarına inanıyordum bazı yaşanan
olaylar karşısında insanların inanmadıklarına inandım

Ölümden söz ettiğimde insanların korktuklarını
gördüm korktuklarına göre yaşıyorlardı

Bense ölümden korkmuyorum yaşamadım ki
korkayım

İnsanların mala mülke paraya taptıklarını gördüm
sözde ise Allah-a taptıklarını söylediklerini seni ise
Dinsiz ilan ettiklerini

Bu dünya da gözlemlediğim en değerli olan senin
tek yaşam kaynağın olan can dediğimiz canın hiç

İnsanların sözde tanrıya taptıklarını sen cehennemi
yaşarken onların cennette yaşadıklarını gördüğünde
ispatlamış olursun

Sen bu cehenneme kendini bulmak için geldin
kendini buldun ise bu cehennemde kalmak senin

İnsanların sözlerine değil eylemlerine bakarım
inanıp inanmadıklarını eylemlerinde gözlemlerim

Seni ezenin senin hakkını gasp edenin sözünde
durmayanın yalan söyleyenin inandığına inanma

Hikmetini bekliyorum günleri aylara ayları yıllara
ekliyorum

İnsanların uyanmasını diliyorum fakat çok azı
hariç uyanacaklarını sanmıyorum

İnsanların yaşayan birer ölü olduğunu gözlemledim
yıllarca bunun farkındaydım fakat acele etmedim
yanılmış olabilirim dedim fakat yanılmadığımı
gördüm işte o zaman ben yaşarken öldüm onlarsa

halen bilinçsizce bilgili yaşadıklarını sanıyordular

Hayvanların baş tacı insanlarınsa yok edildiklerini
gördüm


İnsanlar acılar içinde kıvranırken hayvanların şımardığını
kendilerini insan sandıklarını gördüm

İnsanlar isteyerek acı çekmezler acı onları bulur

Derin düşünceli insanlar istemeyerek acı çekerler

Derin düşünceli insanlar dünyanın gidişatını görürler
bir zaman düzeleceğini sanırlar düzeltmek için çaba