Uçardım ben kuşlar gibi
Coşardım ben seller gibi
Bağda açan güller gibi
Şimdi sarardım soldum ben
Bülbül olur da uçardım
Şu dünya bomboştur bir viranedir
Can gözüyle gördüm neşem kalmadı
Eşe dosta söylüyorum sözümü
Bunu anlayıp ta bilen olmadı
Şu yalan dünyaya gönül bağlama
Bu düzeni düzenlere
Yoksul halkı ezenlere
Servet yığıp gezenlere
Hesabını sormak gerek
Yasalara uymayanlara
Ben bu dünya küresinde sıkıldım
Yaşamak istemem bilmem ki neden
Her an sıkıntıda her an dardayım
Sorarım Rabbime bilmem ki neden
Ben bu dünya batağına takıldım
Demokrasi diye bir olay yoktur
Uyuma vatandaş uyan gafletten
Senin yaran senden başka saracak yoktur
Uyuma vatandaş uyan gafletten
Devlet sömürüye kurmuş bir dolap
Ateş gibi yaktı beni
Bir sevdaya taktı beni
Günler boyu yaktı beni
Sende yanıp kül olasın
Yaktı kaşların karası
Vicdanı yok acımasız bu dünya
Nicelerini dert kederle boğuyor
Kimilerine istediğini veriyor
Adaletin bu mu vay yalan dünya
Kimi kahırlanmış kanlar kusuyor
Bırak bu benliği bırak senliği
İptida ne sen var ne de ben vardım
Hepsi bir vücut hepsi birdir
Ayrı görmek senin bakış açındır
Ne dünya var idi ne de yıl vardı
Sevdim bir güzeli yüzüme bakmaz
Yanarım aşkıyla gelip de bakmaz
Ölürüm derdinden kafaya takmaz
Benim yârim âlemlerin sultanı
Benim sevdiğimin türlü halleri vardır
Eğitim diye bir şey yoktur güçlü olanların çıkarlarına
göre düzenleme vardır
Gerçekten eğitimli insanların dünyada yerleri yoktur
Onlar bütün insanlığı düşünürler iyilere dost kötülere
korku ve bela olurlar bu yüzden toplumdan dışlanırlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!