İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Ben bu dünya küresinde sıkıldım
Yaşamak istemem bilmem ki neden
Her an sıkıntıda her an dardayım
Sorarım Rabbime bilmem ki neden

Ben bu dünya batağına takıldım

Bu düzeni düzenlere
Yoksul halkı ezenlere
Servet yığıp gezenlere
Hesabını sormak gerek

Yasalara uymayanlara

Seni sevenleri sen darda koyma
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle
Senin sevenlerin yollarda kaldı
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle

Münkir münafıklar gülüp oynuyor

İlkbaharda her bir taraf açılır
Mor menekşe her bir yana saçılır
Aşılmadık karlı dağlar aşılır
Şimdi bizim elin yayla zamanı

İlkbaharda her bir taraf yaz olur

Yıllar önce bende günün birinde
Sevmiştim birini terk edip gitti
O günden bu güne çektiğim yetti
Dolmadı mı çilem yetmez mi gayrı

Yıllar önce sevdiğim o güzeli

Yoksulun derdini kimseler bilmez
Akar gözyaşları kimseler silmez
Eller bayram eder kimin nesine
Yoksulun bayramı kederli geçer

Gücüm yetse yoksulları güldürsem

Sensiz bu dünyada yaşadım amma
Yaşamak mı denir bunun adına
Sensiz geçen günler zindana döndü
Zindanda mı dünyada mıyım bilinmez

Sensiz günlerim hep zehir oldu

Bırak bu benliği bırak senliği
İptida ne sen var ne de ben vardım
Hepsi bir vücut hepsi birdir
Ayrı görmek senin bakış açındır

Ne dünya var idi ne de yıl vardı

Sevdim bir güzeli yüzüme bakmaz
Yanarım aşkıyla gelip de bakmaz
Ölürüm derdinden kafaya takmaz
Benim yârim âlemlerin sultanı

Benim sevdiğimin türlü halleri vardır

Sonsuz güç ve kudretin adıdır Ali Ali evvel Ali ahir
Ali zahir Ali batindir sır olanın giz olanın kendisidir
Ali