İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Cehalet denilen iblis binasın
Temelden kazıyıp bir atabilsek
Tarikatta bir mürşide bağlanıp
Hakikat yoluna bir gire bilsek

Allah bir deyince manasın bilsek

Cinayetler arttı ölen çoğaldı
Geçim sıkıntısıyla herkes bunaldı
Baştaki beylerin keyfi yerinde
Bu halkın sesini duyanlar yoktur

İşsizlik başını almış gidiyor

Seni sevenleri sen darda koyma
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle
Senin sevenlerin yollarda kaldı
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle

Münkir münafıklar gülüp oynuyor

İlkbaharda her bir taraf açılır
Mor menekşe her bir yana saçılır
Aşılmadık karlı dağlar aşılır
Şimdi bizim elin yayla zamanı

İlkbaharda her bir taraf yaz olur

Yıllar önce bende günün birinde
Sevmiştim birini terk edip gitti
O günden bu güne çektiğim yetti
Dolmadı mı çilem yetmez mi gayrı

Yıllar önce sevdiğim o güzeli

Yoksulun derdini kimseler bilmez
Akar gözyaşları kimseler silmez
Eller bayram eder kimin nesine
Yoksulun bayramı kederli geçer

Gücüm yetse yoksulları güldürsem

Sensiz bu dünyada yaşadım amma
Yaşamak mı denir bunun adına
Sensiz geçen günler zindana döndü
Zindanda mı dünyada mıyım bilinmez

Sensiz günlerim hep zehir oldu

Bırak bu benliği bırak senliği
İptida ne sen var ne de ben vardım
Hepsi bir vücut hepsi birdir
Ayrı görmek senin bakış açındır

Ne dünya var idi ne de yıl vardı

Sevdim bir güzeli yüzüme bakmaz
Yanarım aşkıyla gelip de bakmaz
Ölürüm derdinden kafaya takmaz
Benim yârim âlemlerin sultanı

Benim sevdiğimin türlü halleri vardır

İnsanlara el açmaktansa her bir acıya katlanmayı
tercih ederim

İnsanlara el açtığınızda halden bilmeyenler bir şey
yaptıklarını sanırlar bilmezler ki yapan kendine
yapmış olur