Seni sevenleri sen darda koyma
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle
Senin sevenlerin yollarda kaldı
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle
Münkir münafıklar gülüp oynuyor
Yıllar önce bende günün birinde
Sevmiştim birini terk edip gitti
O günden bu güne çektiğim yetti
Dolmadı mı çilem yetmez mi gayrı
Yıllar önce sevdiğim o güzeli
İlkbaharda her bir taraf açılır
Mor menekşe her bir yana saçılır
Aşılmadık karlı dağlar aşılır
Şimdi bizim elin yayla zamanı
İlkbaharda her bir taraf yaz olur
Yoksulun derdini kimseler bilmez
Akar gözyaşları kimseler silmez
Eller bayram eder kimin nesine
Yoksulun bayramı kederli geçer
Gücüm yetse yoksulları güldürsem
Sensiz bu dünyada yaşadım amma
Yaşamak mı denir bunun adına
Sensiz geçen günler zindana döndü
Zindanda mı dünyada mıyım bilinmez
Sensiz günlerim hep zehir oldu
Can gözüyle seyreyledim âlemi
İnsanlar yaşayan birer ölüdür
Baykuşlar ötüyor bülbül yerinde
Bülbüle konacak dallar kalmamış
Bu dünya muamma anlamak zordur
Kız ben seni çok sevmiştim
Sen beni niçin sevmezsin
Ben sana gönül vermişim
Sen bana neden gelmezsin
Oy deli deli tepeli misin?
Yoksa yârim kulakları küpeli misin?
Bin bir dona girip daim göründüm
Kimseler sormadı halımı benim
Sır olarak gelir her dem göçerim
Kimseler sırrıma ermedi benim
Sırrı sırrullahım sırda gezerim
Dünyanın düzensiz bu gidişine
Sabrede sabrede yoruldum işte
Yüküm ağır geldi direncim bitti
Yavaş yavaş artık çöktüm ben işte
***
En başta oturan canlı putlara
İnanıp güvenip aldanman artık
Cansız olan putlardan bir ziyan gelmez
Canlı putların an davamız bizim
Göz baştan bulanıksa durulmaz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!