İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Şu dünyanın düzenine
İnsanların gezenine
Yalancılar düzenine
Uyamadım ben bir türlü
***
Yalancının yalanına

Benlik binasını yıkıp
Merhamet kapısını açıp
Yanlışlardan uzaklaşıp
Doğruluğu bulmalıyız
***
Kibrimizi ezmeliyiz

Gözleyi gözleyi sabrım kalmadı
Ne hallere düştüm kimse bilmedi
Seni sevenlerin bir dem gülmedi
Allah bir Muhammed Ali gel yetiş

Dertlerim çoğaldı haddini aştı

Allah bir Muhammed Ali sevdiğim
Hasan Hüseyin’dir gönül verdiğim
Zeynel Abidin’dir darda durduğum
Allah bir Muhammed Ali gel yetiş

İmam Bakır-ı beklerim gözlerim yolda

Vay anam vay beni niye doğurdun
Doğurmaz olaydın sen beni anam
Doğur dunda beni ne gün gördüm ki
Doğurmaz olaydın sen beni anam

Senin suçun yoktur bende bilirim

Anlatmaya kalkma sakın kendini
Sen seni kimseye anlatamazsın
Boşuna üzülüp yorma kendini
Sabreyle şükreyle ağır ol ağır

Herkes ne ederse kendine eder

Ayrıldım bugün köyümden
Ağlarım ben dertli dertli
Silemem ben gözyaşımı
Ağlarım ben dertli dertli

Sevdayı anlatmak zordur
İçimde yanan bir kordur
Âşık olmak hayli zordur
Derdi ancak çeken bilir

Sevdayı ben çok çektim

Dünyanın peşinden çok koştum amma
Yetişmek mümkün mü kim yetişmiş ki
Herkes kovalıyor oda kaçıyor
Kim yetişip muradını almış ki

Dünyanın düzeni baştan bozulmuş

Hem yiyip hem yedirin
Hem bilip hem bildirin
Hem düşmüşleri kaldırın
Dünya böyle güzeldir

Olanları hep paylaşın