İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Cehalet denilen iblis binasın
Temelden kazıyıp bir atabilsek
Tarikatta bir mürşide bağlanıp
Hakikat yoluna bir gire bilsek

Allah bir deyince manasın bilsek

İnsanları koyun gibi sağanın
Zalimlerin tarlasına yağanın
Üçkâğıtçı yankesici ağanın
Adaletine düzenine tuh denir

Bu dünyada ayrımcılık yapanlar
Yoksulun hakkını alıp kapanlar
Bunun adını inanç diye tapanlar
İnancın adı ne o belli değil

Alman Arap ayrımcılık yapanlar

Ne gelseydim ne görseydim dünyayı
Dünya bana zindan oldu durulmaz
Bir derde düşmüşüm çare bulunmaz
Istırapla geçer benim günlerim

Bu dünyanın derdi benimi buldu

Bu yaşayan ölüleri diriltmek
Zamanı geldi de geçiyor bile
Bu bakar körlerin gözünü açmak
Zamanı geldi de geçiyor bile
***
Yaşayan ölüleri diriltmek demek

Bütün kâinata bir göz ile bak
İki gözle bakar isen yanarsın
Hem seni hem beni var eden birdir
Hayır dersen ikiliğe düşersin

Bütün kâinatı gözleyip izle

KULA KULLUK YAPMADIM
Hiç bir zaman kula kulluk yapmadım
Hiçbir zaman ben bir puta tapmadım
Hiçbir zaman ben zorbalık etmedim
Yanlış dünya düzenine uymadım bilin

Mala mülke gönül verip bağlanma
Hatır yıkıp el âlemle eğlenme
Herkes bir şey söyler ona bağlanma
Bir tek Hak Muhammet Ali ye bağlan

Nefsine uyup da yalancı olma

Şu cümle âleme ferman eyleyen
Yörelerin bende İmam Hüseyin
Bütün dertlilere derman eyleyen
Yarelerin bende İmam Hüseyin

Şu cümle âlemde var olan sensin

İnsanlara bakıyorum da dünya menfaati
Uğruna bir birlerini diri diri din diye
İslamiyet diye Alla hu Ekber diyerek
Yakıp yıkarak işkenceyle yok ediyorlar

Aslında onlar kendilerini yok ediyorlar