İlyas Ateş Şiirleri - Şair İlyas Ateş

Seni sevenleri sen darda koyma
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle
Senin sevenlerin yollarda kaldı
Yetiş Şahım Ali sen imdat eyle

Münkir münafıklar gülüp oynuyor

İlkbaharda her bir taraf açılır
Mor menekşe her bir yana saçılır
Aşılmadık karlı dağlar aşılır
Şimdi bizim elin yayla zamanı

İlkbaharda her bir taraf yaz olur

Yoksulun derdini kimseler bilmez
Akar gözyaşları kimseler silmez
Eller bayram eder kimin nesine
Yoksulun bayramı kederli geçer

Gücüm yetse yoksulları güldürsem

Yıllar önce bende günün birinde
Sevmiştim birini terk edip gitti
O günden bu güne çektiğim yetti
Dolmadı mı çilem yetmez mi gayrı

Yıllar önce sevdiğim o güzeli

Sensiz bu dünyada yaşadım amma
Yaşamak mı denir bunun adına
Sensiz geçen günler zindana döndü
Zindanda mı dünyada mıyım bilinmez

Sensiz günlerim hep zehir oldu

Şu derenin suyuna bak
O yârimin huyuna bak
Yar beni bırakıp gitmiş
Yad ellerin yâri olmuş

Oy boncuklum vay boncuklum

Kız ben seni çok sevmiştim
Sen beni niçin sevmezsin
Ben sana gönül vermişim
Sen bana neden gelmezsin
Oy deli deli tepeli misin?
Yoksa yârim kulakları küpeli misin?

Can gözüyle seyreyledim âlemi
İnsanlar yaşayan birer ölüdür
Baykuşlar ötüyor bülbül yerinde
Bülbüle konacak dallar kalmamış

Bu dünya muamma anlamak zordur

Aşık oldum bir güzele
Attı beni yrden yere
Ne güahım sçum vardı
Çarptı beni yerden yere

Ne hayaller düşüm vardı

Cehalet dünyayı almış yürümüş
Gerçek insanlara değer verilmez
Bütün meyve ağaçları çürümüş
Bir meyvesi sağlam ağaç bulunmaz

Kimi gammaz olmuş almış yürümüş