İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

biraz ekmek biraz peynir biraz sen
bir de desenli bir türkü
serçe gibi cıvıldaşır dudakların
kuş dili konuşuruz biraz

hiç ayıp değil mi bu sen ben

Bigânelerle ünsiyetin aşkı zehir eyledi
Teselsül etti gamlar, keyfî tehir eyledi

Aşk dilinde gül yazılır; Leyla diye okunursun
Dikenden şikâyet abes ama beni mecbur eyledi

yatak odasına asansörle çıkmalı
ne boğaz içinde ki bir yalı
ne Karayip adası ne de Havai
yeleleri köpüklü bir at heyecanlı

Bir türlü tanımsal bir tasma takılamayan; aşk ve şiir mefhumlarının, soyut bir deryada nilüfer gibi yüzüşürken spiritüel bir oluşum ve teğet dokunuşların avuçlarımızda terlemeye yol açan ve acele heyecanları bize duyuran ne, kim.
Aşk ve şiir nerede: spiritüellik bilindiği gibi, ruhanili alanımızın yaratıcı sonsuz güç kaynağı arasındaki en içsel teke tek en yoğun ilişkimiz.
Gerçi bu ilişkiyi tüzel bir varlık olan, din/dinler tanzim etmişlerse de, bazı kez anlamsız ritüellerle donanım sonucu, insanın sonsuz güç kaynağı ile baş başa, kalma gereksinimi güçlüce duyar.
Güç halkalarının eklenerek gerek semaya doğru tırmanma, gerekse de, en derinliklerimize sarkıtılan sarnıç zincirinin sağlam halkalı olmasını gerekli kılar.
Bu güç zincirinin ilk halkası içinde bulunduğumuz somut dünyanız ve buna bağlı varlığımız ki, bu varlıkla, somut dünyayı ilgimizle ayakta tutar, ilgimizin kaymasına bağlı olarak dünyamızın kaymasına yol açmış olabiliriz.
İkinci halka bana göre işin ve konumuzun şablonu olan, ruhumuzun soyut dünyasıdır, çok ilginçtir fizikçilerin ve ilgili otoriterlerin saptamaları şudur, somut olarak görünenimizin, 99,9999 boşluk ya da ruh olduğu ilmi litaretürde yerini almış bulunuyor.

Anladım ki
Karanlıklara sorduğum;
Karanlık içindeki mumla elenen ışık
Ten gibi yapışır kömür gibi bir iskelet kalmış olan karanlığa
Kalem gibi ışık yazan bir mum dibinden

Henüz ayrılıkların arkasına yazılmış değildi ağıt
Karanlık heceleri yakmaya başladım avaz avaz
Anlamsız kımıldamalarım
Dünyayı zedeleyip eşiği geçer geçmez
Ağlayarak sevdim annemi

ellerin sıcacık gözlerin mis gibi
emek verdin /ekmek verdin
hayat verdin bana
***
omuzlarında tıpış tıpış izlerim
yol oldun/ han oldun

hışımlı bir sevda kaynıyor
salaş halde
bir şiir püskürt üstüne
ver yansın İstanbul
***
çağlar boyu

ılık bir nehir gibi upuzun saçların
bekledim ıssız gölün eski suyu gibi
bazen arasından akarsın bulutların
Züleyha’lı derya olur o kuyu dibi

kum gibi sürükler köpüklü sularında

Sıcacık sevginin ilk adresi
Hayat karnesini verir anneler
Cennet diyarının kraliçesi
Seni senden de çok sever anneler........İlhami BULUT..ELAZIĞ