İlhami Bulut Şiirleri - Şair İlhami Bulut

yemyeşil ötüyorlar
kim kışkırttı bu kuşları
gerçi
boşuna da velvele etmezler ya
demek bu bir bahar ağzı
***

Ay yıldız takarız uçurtmalara
Mini mini marşlarımız var bizim
Yağmur yağmur çekeriz bulutları
Yirmi üç Nisan’ımız var bizim

Gül dalında bülbül gibiyiz
Her aşiyan bir şiir yuvası
Sümbül kokar dilimiz

Mıknatıs gibi yar çeker bizi
Bütün aşıklar aşina

Kaldım bir kenarda, kimsiz kimsesiz
İnsan bir hal hatır sormaz mı yar yar
Gel ziyaretçim ol, doktor faydasız
İnsan bir hal hatır sormaz mı yar yar
*
Ben bu can lafını, etmezdim amma

Sılayı gurbetle başlar takasa
Kara istasyonda oynuyor YAŞAR
Raydan raya geçer girer makasa
Bir tren garında ağlıyor YAŞAR

Elemle iç içe çocuk coşkusu

,,yaşamak savaştır diye başlardı
gümüş renkli gençlik yıllarımızda
kahramanca bir gürültü gelirdi
okuduğumuz mavi şarkılarda
/
edebiyat örgüt kurmuştu kalbimizde

denizlere misafir olur ay
dalgalanırız bu mevsim
ağaçlar yaprakların içinde
kuşlar yüreğimize konar
toprağın yalınayak mevsimi
yıldızların altında dörtnala

Türkü dolusu kahve gelirdi
Şimdi vahşet geliyor Yemen’den
Oyuncak mı bu Yemenli çocuklar
*
Çocuklar ölüyor, dünya düğün ediyor
Nasıl patlamıyor yeryüzünün şahdamarı

Kayıtlara geçmedi bizim çocukluğumuz
Yer almazdı, haritada; bizim yaşadığımız yerler
Bir idare lambası
Bir de uzunca dere boyu
Gömleğimizi arkadan yırtarken böğürtlenler
Dağ dağ inerdi akşam vadiye

Ne var ne yok
Tutarını biliyor musun ömrün
Bi postalımız kalacak burada
Seninle gelecek olan aşkın
Aşkın aşkın
Evet aşkın