Söyle sevgili hayat güzel mi?
Ne güneş kadar karanlıksın,
Ne de bir kara delik kadar aydınlık,
ömrümde zelzeler oluşturdun,
kalbim, ruhum yer değiştirdi…
Sen,
inle bir beklenti içinde olduğun o avukatın altında,
ne de olsa o da “altındı” senin için!
Yalanın sıcaklığına sarınıp,
gerçeği üşütmeyi marifet sandın.
nefes alamıyorum, yüreğim sıkışıyor,
deli gibi ağlamak istiyorum,
ama ağlayamıyorum,
yanıyor beynim,
ama ellerim buz gibi,
dona kalıyorum öylece,
İnsanlar gökyüzüne bakar,
maviyi görür.
Bazıları yıldız sayar,
karanlığı unutur gibi yapar.
Ben gökyüzüne baktığımda
seni gördüm.
Yaşadığım en güzel hayat sendin
Beceremedim
Çünkü kazanmak bana göre değildi
Hep kaybetmeye alışmışım
Alışamam işte yokluğuna,
Her sabah bir eksik doğuyor güneş,
Yastığın soğuk,
Sesin duvarlarda yankı,
Ben hâlâ seni arıyorum aynı kahvede,
Aynı masada,
Kaç gece yüreğim feryat ederken
Dilim lal kaldı,
Sessizce bekledim
...
Anahtarı sende olan
O kapının açılmasını...
Her gecenin bir güneşi vardırda,
Sen hiç kıyamete uyandın mı ?
Kıyametten korkma eğer yerin cennetse!
Peki benle cehenneme de var mısın ?
Ben cehennemden de korkmam,
Ey sevdam,
Ruhun ne kor oldu bana,
Yanmak illaki ateşte mi olur?
Ben sende yansam, sende doğsam olmaz mı?
Ey aşk,
Anne…
Mevsimlerden sonbahar,
Eylül, ekime ırak kalmadı.
Dalgalar vurdu sahile,
Köpük köpük…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!