Anne Şiiri - İlban Orkun Karamüftüoğlu

Anne…

Mevsimlerden sonbahar,
Eylül, ekime ırak kalmadı.
Dalgalar vurdu sahile,
Köpük köpük…
Sessizce dağıldı kıyıda.

Anne,
Sonbaharda ırak ben kaldım hayata.
Yol uzun…
Ve bana kalan,
Hayata dair bir özlemdi yalnızca.

Anne…

Sen varsın, bilirim.
Bana ırak kalan
Tek sensin belki de…

Dalgalar vuruyor yine sahile,
Ben uzaktan seni düşünüyorum.
Sonbahar geçiyor,
Eylül ekime karışıyor…

Ama içimde
Bir mevsim hiç değişmiyor:

Anne…

Ben seni çok özledim.