İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Yavrucuğum!
Değişmiş düzen ve devir.
Yürekler olmuş kevgir.
Sen sen ol güvenme kimseye!
Yüzün sadece Allaha çevir!

Yasladım yanımı yosunlu bir taşa.
Benzettiler beni kanadı kırık kuşa.
Tam menzil murat aldım derken,
Döndürdü felek beni yeniden başa.

Yasladım sırtımı dost bildiğim birine.

Yarimin başındaki puşu yamalı,
Maharetli yar gelir elleri kamalı.
Özene, bezene giymiş yar eteğini,
Aşkın kumaşından sevda damalı.

Yarimin boynundaki atkı kareli,

Yarimin sevdiği renk beyaz,
Her bahardan sonra olur yaz.
Katip ol al eline kağıt kalemi,
Söylemeden ahvalimi yaz.

Yarimin sevdiği renk mor,

Yar isterim,
Kapıyı daim bana o açsın!
Bensiz oturmasın sofraya!
Tebessüm eksilmesin suratından!
Tavşan kanı ikindi çaylarını o demlesin!
“İyi uykular”,”Allah rahatlık versin”demeden uyumasın!

Yarrr!
Celali bir bakışın eder gönlümü hurdahaş!
Sevda sürmeli gözlerimin didelerinde eksilmez yaş!
Sevilen kurmuşsa otağını sevenin gönlünde,
Aşkıların meclisinde olur çok önemli bir baş!

Sevmişim öyle birisini ki, zalimden de beter,
Durmadan, vuruyor yaralı gönlüme neşter.
Çok rencide etti beni, dayanamıyorum artık yeter,
Ama insanoğlu beşerdir bazen nefsine uyup şaşar.

İyileşmeyen yarama döktü tuz biber,

Anneler, iyileşmeyen müzmin yaraların en etkili ilacıdır
Yakut ve zebercetlerle süslenmiş som altın tacıdır
Anneler,hiçbir tabibin dindiremediği en tatlı sancıdır
Ondan başka herkes insana en yabancıdır
Anneler, cennete son sürat yol alan en hayırlı yolcudur
Ciğerparelerine kemlik getirmeyen en mahir kolcudur

Anlamıyorlar
Anlamak ta istemiyorlar beni anne!
Gelen vuruyor giden vuruyor!
Yufka yüreğim dayanmıyor!
İsyan edesim geliyor!
Ama inancım izin vermiyor!

Ara bul insanın güler yüzlüsünü,
Allah cennetine koyar doğru sözlüsünü.
Kara karıncadan haberdar olan Allah,
Bilir her insanın saklısını gizlisini.

Ara bul insanın merhametlisini,