İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Aşkını nakşettim, gönül gergefine,
Seherlerde yalvarıp yakardım dertlerin def'ine.
Doldurdum sevda kalemine aşkın mürekkebini,
Arzuhalimi yazdım doksandokuz esmalı yerin göğün sahibine.

Aşkını anlattım, sevda meclislerinde şakıyan bülbül misali.

Aşkın kelepçesi, bağlanır bağlanmaz koluma,
Sevmeyi bilmeyen taş yürekliler çıktı yoluma.
Nazarı dikkate almadım her istasyonda durmadım,
Şevkle yürüdüm menzile, bakmadan sağıma soluma.

Aşkın yüzüğünü, takar takmaz parmağıma,

Aşkın tarlasında yok hasadım
Körelmiş bıçağım yok masadım.
Sevdaların meşakketli yollarında,
Mahirce yol aldım adım adım.

Aşkın tarlasında yok ırgatım,

Kalmışım aşkın yollarında nefes nefese,
Koydular sevda kuşumu altın kafese.
Meşakkatlidir sevdalara giden yollar,
Yarin yokluğunda dolar gönle vesvese.

İçtim aşkın yolundaki pınarlardan kana kana,

Aşkın yularını naz ve cilvelerinle taktın boynuma,
Bin bir türlü aşk hileleriyle beni getirdin oyununa.
Aşkın tüm kural ve kaidelerini yerine getirdiğim halde,
Ama bir türlü girmedin seni bekleyen sımsıcak koynuma,

Acıtıyor bundan böyle boynumdaki aşkın sahte yuları,

Aşklar yaşadım elvan elvan,
Gönlüm doydu sevdan ile yavan.
Aşkın en bereketli sofrası serili,
Seni bekliyor gönlümdeki eyvan.

Aşklar yaşadım yazacak tarih bir gün,

Auf den Bergen der Liebe will ich aus und einatmen,
Und meine Freunde will ich von herzlich umarmen.
Wer beim Leben glücklich sein will,
Muss die Steine seiner Wohnung mit dem Lebesmördel bauen.

Auf den Bergen der Liebe will ich Freundschaftsrebell sein.

Azrail ol, çekinmeden al canımı!
Yeter ki, koyma beni yarı yolda!
Avcı ol, kır kolumu kanadımı!
Yeter ki, bitmesin gönlümdeki bu sevda.

Kabzası altun işlemeli tabanca ile vur beni!

Ayaz gecelerde gel gir koynuma!
Isıt, terlet beni boncuk-boncuk!
Aşığın et at aşkın kemendini boynuma!
Bozulsun uykularım, sevinçten ağlasın bu çocuk.

Gül ol açıl bahçemde dalında ötüşsün kuşlar!

Ayrılık,
Yazı kışa,baharı güze çevirir,
Başı dumanlı karlı dağlar devirir,
Sigara ateşi gibi hayatı yakar bitirir,
insanı dut yemiş bülbüle dönderir.