İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Etme bulma dünyasıdır bu dünya!
Başkalari ağlarken sen hep gül oyna!
Seni perişan gösteriyor kenarı kırık ayna!
Zaman aynı zaman güvenme kötü insana!

Zaman aynı zaman kötü olan insan!

Sevmişim öyle birisini ki, zalimden de beter,
Durmadan, vuruyor yaralı gönlüme neşter.
Çok rencide etti beni, dayanamıyorum artık yeter,
Ama insanoğlu beşerdir bazen nefsine uyup şaşar.

İyileşmeyen yarama döktü tuz biber,

Anneler, iyileşmeyen müzmin yaraların en etkili ilacıdır
Yakut ve zebercetlerle süslenmiş som altın tacıdır
Anneler,hiçbir tabibin dindiremediği en tatlı sancıdır
Ondan başka herkes insana en yabancıdır
Anneler, cennete son sürat yol alan en hayırlı yolcudur
Ciğerparelerine kemlik getirmeyen en mahir kolcudur

Anlamıyorlar
Anlamak ta istemiyorlar beni anne!
Gelen vuruyor giden vuruyor!
Yufka yüreğim dayanmıyor!
İsyan edesim geliyor!
Ama inancım izin vermiyor!

Ara bul insanın güler yüzlüsünü,
Allah cennetine koyar doğru sözlüsünü.
Kara karıncadan haberdar olan Allah,
Bilir her insanın saklısını gizlisini.

Ara bul insanın merhametlisini,

Ara bul insanın arifini,
Anlatsın insanlığın tarifini.
Usanıp yorulmadan bulmaya çalış,
İnsanların en kibar ve zarifini.

Ara bul insanın kibarını,

Karanlık Gecelerde ay ışığında aradım seni
Yağmurlu gecelerde damlaların ıslaklığında,
Karlı gecelerde tanelerin serinliğinde,
Puslu gecelerde çiğ tanelerinde aradım seni,
Hayalin geldi, Sen gelmedin ey Sevgili,

Anne,
Şirin uykulara hasret mahmur gözlerim,
Çocuklarıma bile artık tesir etmiyor sözlerim,
Soframda şükrünü eda edemediğim onlarca nimet var,
Ben ne hikmetse çocukluk yıllarımın fakirliğini özlerim.

Allahın bir adı da Şekur!
İhlaslı ibadetlerle dolar yüze nur!
Ne pahasına olursa olsun!
Bir müminde olması gerek şeref ve onur!

Allahın bir adı da Aziz!

Anne,
Güvendiğim, çok sevdiğim dostlarım da
Atın hem nalına hem de mıhına vuruyorlarmış
Ben farkında değilmişim
Uğurlarına seve seve ölmek istediğim dostlarımı yeni tanıdım
Aslan postuna bürünmüş tilkilermiş