İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sen sadece kendini düşünen çok bencil birisin.
İstiyorsun ki her daim gönlün sevilsin.
Bırakmadın saçlarını seher meltemlerine,
Bir o yana bir bu yana sevdayla savrulsun.

Sen sadece kendini düşünen taş kalpli birisin,

Kilitlenmiş artık gönül sandığım,
Ekmeğimi aşkın suyuna bandığım,
Yapmacık gülücüklerine kandığım,
Aldattın beni yine ilk göz ağrım.

Bana kendi elimle mezarımı kazdıran,

Durmuş yar karşımda eli kamalı,
Giyinmiş dar eteği deseni damalı.
Bakışlarıyla etti beni aşk hamalı,
Yorganım var, üç beş yamalı.

Takınmış o yar koluna gümüş bilezik,

Sen, sıkıldığımda derinden çektiğim ahtasın
Sen, duygulandığımda gözlerimden akan yaştasın
Sen, ahde vefayı düstur edinen sevgilinin aşındasın
Ve sen, dost edindiklerimin en başındasın

Sen, uykusuz gecelerde çektiğim ya sabırdasın

Aşkın pazarlarında satılırken sevdan,oldum kefil,
Kırdın kolum kanadım,bitirdin servetim,ettin sefil.
Çektin çekebildiğin kadar sevda yayını,sapladın okun,
Arifler meclisinde kamil iken, unutturdun bildiklerimi oldum cahil.

Sevda savaşlarında seven mağlup sevilen ise olur hep galip,

Öyle bir sevda ki bu, vermiyor bana aman,
Durmuş sanki geçmek nedir bilmiyor zaman.
Oturdum aşkın balkonuna yudumladım onu,
Derinden ah çeke,çeke kalmadı dizlerimde derman…

Öyle bir yar ki, pişman ediyor beni sevdiğime,

Yarimin sevdiği renk sarı,
Kalmadı tarlalarımda darı.
Sevda dağların doruğunda,
Bulmak mümkün daim karı.

Yarimin sevdiği renk ela,

Yarimin sevdiği renk gri,
Aşk yollarında daima ileri.
Mayınlı da olsa sevda yolları,
Yiğitçe geçilir tehlikeli yerleri.

Yarimin sevdiği renk kahverengi,

Yarim takmış ayağına halhal,
Gitme birkaç gece bende kal!
Fırtınalı,tayfunlu havalarda,
Olurum sana en nadide bir sal.

Yarim takmış burnuna hızma,

Yarim takmış göğsüne çatal iğne,
Versinler seveni sevdiğine.
Sevda yolunda menzil aldıkça,
Aşkın şekerlerini şevkle çiğne.

Yarim takmış koluna bilezik,