İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Akan suyumu kurutma benim!
Canı gönülden zaten yoktur sevenim.
Açmakta olan gonca güllerimi soldurma benim!
Yaralı koyma beni zaten soranım yoktur benim.

Bir sevda kıvılcımı düşerse sevmeyi bilen gönüle,

Omuzunda çile heybelerini taşıyan adam,
Zorlanarak yürüyordu ağır ağır.
Onu her gördüğümde zonglardı kafam,
Gözlerim yorulur kulaklarım işitirdi ağır.

Sokulmak istediysem de yanına izin vermedi,

Sevda denizinin kasırgasında boğuluyorum,
Buğulanmış pencereme adını yazıyorum.
Demledim tavşan kanı çayını,seni yudumluyorum,
Seni seviyorum diye dostlarımca horlanıyorum.
Dileğim odur ki ayrılık bir an önce son bulsun.

Benim sevdam gizli değil,tam aksine eşkere,
Nişanlanmışım sevdanla bak gidiyorum askere.
Aynı yastığa baş koymak nasip olur inşallah,
Hayırlısıyla alırsam sevda görevinden tezkere.

Sevda askerliğini yaparken açacağım aşkın çadırını,

Ben insanım diyende, olmalı vefa!
Etmemeli kimseye eziyet ve cefa!
Dostları acından uyuyamaz iken,
Sürmemeli nimetler içinde sefa!

Ben insanım diyende, olmalı basiret!

İnsanlarda kalmamış güven
Artıkça artıyor birbirini sövüp döven
Her geçen gün azalıyor
Allah rızası için birbirini öven

İnsanlarda kalmamış sadaket

Nasıl ki bir insan özlem ile dolduğu zaman,
Akıyorsa gözünden yaşlar ister istemez.
Nasıl ki bir insan yeni sevdiği ve sevildiği an,
Duramıyorsa yerinde ister istemez,
İşte bende o anı yaşıyorum.

İstersen gönül hanesinde darağacını kur!
Yeter ki melül melül masum bakma!
İstersen muhacir et yad ellere sür!
Yeter ki gülümden başka gül yakana takma!

İstersen aşkın çöllerinde bırak aç susuz!

Hısımlarım olmuş hasım.
Delinmiş su içtiğim tasım.
Kendimi bildim bileli,
Bitmiyor bir türlü yasım.

Hısımlarım olmuş çıngıraklı yılan.

Ich habe Angst mehr vor den allen Menschen
Ich kann nicht meine Gefühle herrschen
Keinen Lust habe ich mehr zu leben,
Ein Gefühl sagt mir Wunschfeur zu löschen.

Das ist nicht mein Schiksal, Jemand hat den Schuld