İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

Sen çatısın taban benim!
Yücelere bakamam ki?
Alem senin yaban benim,
Tabuları yıkamam ki !

Doğan güneş, sana doğar;

Cennetim senin yanın; yokluğunsa cehennem!
Bakışınla bahar gelir mevsimlerime...
Sevdalar çiçek açar, teninin kokusuna,
Gülümsemen can suyu; gönlümün dokusuna.

Yanımda ol her zaman; bedenimde, canımda...

Cumhuriyet Bayramı
Özgürlüğün tadıdır.
Bu vatana sevdamı
Hissetmenin adıdır.

Bayrak elimde bugün

Fırtınanın ritimiyle dans eden sular!
İçimdeki çağlayanı bilmez misiniz?
Bulutların yüreğinde biten damlalar!
Gözlerimden akanlarla gelmez misiniz?

Gökyüzünün kucağını sarmalayan siz!

Çamur attın, tuttu say!
Elin çamur değil mi?
Cümle alem yuttu say.
Biten ömür değil mi?

Doğruyu görünce sus!

Ey! Maraş koynuna yılan mı girdi
Kıvrım kıvrım kıvrandırdın illeri
Evladı ananın koynunda vurdu
Yetimlerin ne olacak halleri

Göğe Nurdağı’ndan çığlıklar çıkar

Can tufanı can seli !Sağnak sağnak yağıyor.
Kimlerin gonca gülü, taş altında soğuyor?
Altı Şubat güneşi, acılara doğuyor!
Doğma güneş doğma git! Karanlık yıktı seni...
Yürek yangınım yeter gözlerim döktü seni...

Doğru adımlarla yollara düşen
Yiğitlerle yol yürürüm, koşarım...
Yıllar yılı zorlu yolları aşan
İradeyle ne zorluklar aşarım.

Yüreğe düşmüşse memleket aşkı

Sırtımızı dayadığımız dağlar
Dosdoğru yerinde kalır mı acep
Kem gözlere kalkan bilinen bağlar
Dört mevsim baharı bulur mu acep

Dost kervanı dost yürekleri bağlar

Dostu dosttan öğrenmedik
Dost gönülde yer edermiş
Tarafından uğranmadık
Tenhalarda nar edermiş

Var, var iken varlık dostu