İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

Kuzum, yavrum, evladım!
Yedi Ocak oluncaya dek!
Kaç ocak yandı bilir misin?
Kaç Ocak söndü?
Kaç yuva yıkıldı?
Kaç mevziye kan döküldü?

Mal mülk yalan derdi büyüklerimiz
Yaşayarak gördük can telaşıyla
Diş tırnaktan artan tüm yüklerimiz
Yok olur sağnaklı bir göz yaşıyla...

Allah İstemezse yaprak düşmez.ki.

Allaha kul, kula beşer olmuşuz.
Nefse menfaate düşer olmuşuz.
Köksüz tek başına yaşar olmuşuz.
Köksüz gül, fanusta bir hafta yaşar.
Kökü sağlam çınar yüzyıllar aşar...

Ortaklıktan uzaklaşan orta yolu kaybeder
Nefis sana ben der, ama yalnız kalan derbeder
Hak yolunda birleşirsen hak batılla harbeder
Bir olalım, gür olalım, hür olalım batıla
Yalnız kalıp, dönmeyelim çaresiz bir atıla

Hayatımın rengi ruhumun adı
Varlığınla uçar gönlün kanadı
Rabbim her kuluna böyle muradı
Nasip etsin her dem yüreğimdesin...

Sevgili bir ömür, güne sığar mı?

Sabun çayı aksın dursun,
Yar gözüme baksın dursun,
Yüreğimi yaksın dursun,
Sen de akıp gitmez misin?

Zaman su gibi akıyor,

Oğuz’dan Osman’a köprü kurulur.
Rabb’im Orhan verir müşrik yorulur.
Hülasa haçlının beli kırılır.
Arşı selamlayan bu millet bizim
Neslin gayretiyle ki ebet bizim.

Yücelerden bir heyecan
Versin rabbim bu bayramda
Dertlinin derdine derman
Versin rabbim bu bayramda...

Doya doya gülsün yüzler

Mazlumların kanı akmasın diye,
Ay yıldızın kanı aktı bu gece!
Kalleş oyunların yurdu Suriye,
Acep ne canları yaktı bu gece?

Subhanallah deyip 33 sayan;

Kendin övmek için rakip yerenler
Büyük adamsınız, benden on puan
Tribünsüz kendin, alçak görenler
Büyük adamsınız, benden on puan?

Basamağa basıp, basınca satın!