İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

Doğan güne gülümse
Günü bekletme güzel
Sensiz olmak ölümse
Beni bekletme güzel

Gözüm yolda olmasın

Ana handır, ana candır, ana yar...
Ana varsa evlat olur bahtiyar.
Yaban olur yokluğunda bu diyar.
Ana hakkın büyük benim üstümde...

Ninnilerle beni sevdin, nazladın.

O anadır, o yardır...
Gönüllere bahardır...
Onsuz hayat ne dardır...
Analar... ah! Analar...l

Ol.. diyene aracı..

O anadır, o yardır...
Gönüllere bahardır...
Onsuz hayat ne dardır...
Analar... ah! Analar...

Ol.. diyene aracı..

Çileli bir ömrün hırçın haliyle
Yüzüne yansıyan yıllar mı babam?
İnsana saygının bariz haliyle
Sözüne yansıyan diller mi babam?

Mizacın ağırdı, yumuşak huyun,

Ey sevgili,
Yağmurun ıslattığı patika yollardan
Uzanacağım sana;
İlkbaharı müjdeleyen
Mor salkımlı badem çiçeklerini
Toplaya toplaya geleceğim.

Gözlerim dünyada sana açılmış
Giz olursun diye bakamıyorum
Güzellik dünyaya senle saçılmış
Naz olursun diye bakamıyorum

İçimde fırtına içimde ateş

Barak ellerine düşerse yolun
Var köy kahvesine yiğit çayı iç
Yanık bir türküyle anlatsın halin
Kor olsun yüreğin kendinden bir geç

Nizip zeytinin’den gözü anlatsın

Küçücük yaşında öksüz ve yetim,
Barışa sıkılan eller kırılsın.
Barışı gönlünden silmez milletim.
Barışa sıkılan eller kırılsın.

Antalya'da öksüz, yetim yetişti

Beyaz düşlerime mavi şemsiye,
Yeter bana, boyun eğmem mermiye…
Ant olsun ki benden hakk-ı ulviye
Bombalar tek beni ikna edemez…
Türkmen dağı boynu bükük gidemez.