İbrahim Cuma Şiirleri - Şair İbrahim Cuma

Ötelerde sevdiğim var
Berileri ben nideyim
Ne haldeyim bir bilsen yar
Gelmezsen yar ben geleyim

Kundurana kum mu doldu

Sabun çayı aksın dursun,
Yar gözüme baksın dursun,
Yüreğimi yaksın dursun,
Sen de akıp gitmez misin?

Zaman su gibi akıyor,

Oğuz’dan Osman’a köprü kurulur.
Rabb’im Orhan verir müşrik yorulur.
Hülasa haçlının beli kırılır.
Arşı selamlayan bu millet bizim
Neslin gayretiyle ki ebet bizim.

Engeller...Gelir, dayanır kapına.
Belki bu gün; belki yarın!
Yoluna çıkar apansız.
Belini büker imansız!
Kırmak istersin; kıramazsın!
Görmek istersin; göremezsin!

Yiğit Osmaniye’m şehit diyarı
Ölümü öldürdün 7 ocak'ta
Fransız şaşırdı, kaçtı ayarı
Kutlu toy düğünün 7 Ocak’ta

Fransız işgali, Ermeni hıncı

Yüz yıllık ulu çınar, yüz yıllık mücadele
Yıllara göğüs gerdik kadın erkek el ele
Atamızdan emanet elimizde meşale
Nice yüzyıllar bize cennet oldu bu vatan
Cennet olacak yine dönüp durdukça devran

Hazan kalleşliği, yazın ateşi,
Bir yanı yakarken bir yanı yıktı!
Hasım bildi kardeş diğer kardeşi
Kanlı kurşunlarla gözyaşı aktı...

Eylül on ikide analar yandı...

Aşk acizlik emaresi,
Kula aciz olunur mu?
Hakka ulaştırmıyorsa,
Yola aciz olunur mu?

Öğretir, ikrar eder dil.

Sevdamızı vatana;
Emeğimizi millete adadık.
Yollar aşındırdık bu uğurda,
Diyarlar arşınladık aşkla...
İstikbali arzuladık yaratıcıdan.
Gönüllere dokunmayı

Yolumuz aynı yol yer aynı mekan
Kimlere yurt oldu sahte camekan?
Yâre kavuşmaksa yüreği yakan,
Bana da bir tekne gelsin gideyim!
O sonsuz alemde seyran edeyim...