Ardına hiç bakma gönül,
Ufuklara dön, selam dur!
Gönülleri yıkma gönül...
Gül bahçesi bir alem kur.
Çizgini hiç bozma sakın.
Bazen meltem eser, fırtına susar...
Dalgalar sahile, o anda küser
Ateşler dans eder, suyun göğsünde
Gece gülümserken; gündüz, kan kusar...
Fırtınalar durdu seni görünce.
Evlat mecalini babadan alır.
Mecalin bitmesin güçlü ol baba..
Seninle her anım huzuru bulur.
Huzurum gitmesin güçlü ol baba...
Güçlüysen güçlüyüm; mutluysan mutlu.
Yıldızları gözlerinde gördüm
Yalım yalım ısıttı yüreğimi
Bahara döndü bakışlarınla dünyam,
Yeşerdi gönül bahçelerim.
Rengarenk çiçeklerini sundu sonra...
Kara kışları unuttum gözlerinle
Hasretinden ölmek mi kader?
Yar yolunu gözlemek mi ?
Taşa, toprağa, dağa, ovaya
Haykırmak mı yokluğunu?
Aramak mı Gülçiçek?
Ateş yanar duman tüter
Özlemin ölümden beter
Beklemekten öldüm yeter
Yollarına gül dökeyim
Önceleri gelirdin ya
Senin gülün gül müdür ?
Benim gülüm yanında.
Gül seven gönül müdür?
Gülün gül vatanında...
Gülüşüne gül derem
Gülümse anne...
Gözerinde şafak renginin ışıltısı;
Yanaklarında Anadolu açsın
Tomurcuk tomurcuk...
Bal damlasın dudaklarından yüreğime...
Gülümse kaderine o da güler bir zaman
Dünyanın kederine sakın eyleme aman
Üç kuruş ederine bazıları ne yaman
Yola çıkma yolsuzla yolundan da olursun
Hal bilmeyen halsizle yarı yolda kalırsın
Yüreğimde çocukça kıpırtılar
Yanıbaşında sen....
Ruhumda mutluluk rüzgarları,
Huzurum gölgen...
Bayram sabahım mısın?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!