İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Ey Yanım,
Ey dört bir yanım...
Kalbi yanığım.
Kalbimde yaşatıp,
Kalbinde yaşadığım...
...

Tuttular yakamdan
Tutmadılar kolumdan…
Ağzımdan kan geldi yine anne,
Gece vakti yediklerimi kustum…
Boğazım yanıyor,
Sanki tuttular boğazımdan…

Gül sen, Sen ağlama bana...
Kokun gelsin sadece
Gelsin kokun bana...
Ağlama sen, Sen Gül...

(Kıtayı tersten okuduğunuzda da aynıdır)

gözlerinde,gözlerimin ne işi var

vakitsiz
yakaladın beni
hep sevgisiz yaşadında
ve bir sevgili aradın

Sorma beni,arama beni
Gittiğim yeri bende bilmiyorum..
Arkama bakmadım bile giderken,
Önümü görmüyordum..

Ayaklarım çıplaktı, umrumda da değildi

Gölgesine gölge adamım hayatta,
Güldüğüme aldanma içim kan ağlar,
Her yanımda ölü insanlar var,
Nefes alanlarla da aram hiç iyi değil...
Bıraksalar beni bir an kendimle,
Gölgemle şimdi kimbilir nerelerdeydim,

Sus...
Hiçbir şey deme
Mavi gökyüzü, gözlü
Su gibi berrak
yeşil vadilerin kızı bırak kalsın..
Çekemem bu ağrıyı, sızıyı

Ne ben durdum, ne ben döndüm bu yolun sözünde.
Aşk olsun sana be, ne ben kötüyüm özümde.
Ve kararlı. Ve karanlık var gündüz gözünde…
Yaşamak acı be. Hep acı var mutluluk sonunda.
Öyle de olsa var, böyle de olsa var zor ucunda.
Hayat.

Söz veripte dönmek yok,
Ben sana hiç söz verdim mi?
Ben seni, sen beni bırakıp gitmezsen.
Birimiz diğerini beklemezse.
Ne kutsallığı kaldı bu aşkın...
...

Sevgimiz dağları yenemedi güzel kız
Mezarımız oldu dağların etekleri,
Sevmekti delicesine suçumuz yalnız,
Galip geldi bu aşka zalim tüfekleri..
Kahrolası törenin bu son köpekleri,
Susmadı alıncaya kadar canımızı...