İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

Belki o kadar yüksek yer değilse de gözüm,
Düştün.
Ey dost.
Düştün!
Oradan bile düştün.
Yaş gibi.

Yüzsüz bir adamdı,
Yüzünü çizmek istediğin.
Ey ressam.
...
Görmek istediklerini görme!
Ne olur görmesen...

Sana kızıyor aynadaki halin,
Ey insan artık olduğun gibi görün,
Sana kızıyor rüyadaki hayalin.
Ey insan ya da göründüğün gibi ol!
...
Sen kazıyorsun kendi mezarını.

Ya ilahi sen 'ol' dersin olur,
Yağ! emretmesen yağmazdı yağmur...
Kaç yıldır hergün hep karnım doydu,
Tok olan anlamaz,şu gönlüm aç...
Ey güllerin yegane sahibi
Bir gül de artık yüreğimde aç...

Yüreğimde yeşermez bir gül bile,
Umut verde,vermesende farketmez...
Gidersen dönme bana bir gün bile,
Dert vermede, verirsende farketmez...

Üzüldüğümde görmez gözüm bile,

Güneş gibi karanlığa muhalefet doğuyorsun sen…
Seni içine düştüğün kuyudan çıkaran olur, bulunur.
(Yusufsan içine düştüğün kuyudan çıkaran olur, bulunur )
Bizim kuyular dipsiz, dibi bile yok fark ettin mi?
Ya düşmeyeceğiz, ya da dibini buluncaya kadar düşeceğiz...
08.11.2011

Dinle.
Sende,bende yani ikimiz de işte şu hayatın efendisiydik.
Hayattan emirler alıp duran, buyurduklarını yapan efendi!
Hem özgürdük, hem mahpustuk hiç olmadığımız kadar.
Hem yolumuzu kendimiz çiziyorduk, hem çizemiyorduk...
Yine de kendi isteğimiz ile gidiyorduk bu çizilen yoldan!

Dünyanın dünya kadar derdi var...
...
Bilemeyecek bir gün bu güneş,
Doğudan mı doğdu, batıdan mı?
Çokta umrunda ya dünyanın...
Çoktan yaşamaktan bezdi belki de...

Bir balık gördüm,
Koridordan sağa döndü,
Müdürün odasına girdi...
...
Bir kuş gördüm,
Masmaviydi...

Sadece sana yazmak istiyorum,
Ama bir yanda dertli Adem!
Ağrıtıyor başımı...
İşsizmiş.
Kime ne?
Bende bana ne deyip,