İbrahim Arslan Şiirleri - Şair İbrahim A ...

'Para evet para kimseye yetmez'

Geldiği gibi, cebe girdiği gibi gider... Verilecek yerleri vardır... Kenarında tutabilen tutar, yastık altına atabilen atar... Bir asgari ücretli için bu hayaldir. Ve her geçen gün dibe vurur... Karnının gurultusuna yetmez! VERİLEN ZAMLAR...

Eşitlik hiçbir zaman söz konusu bile değildir... 3000 TL maaş alana gel sen bu ay 1150 TL maaş al desen 'Ayaklanma' çıkar... Ve işte 1150 TL ile geçinen asgari yaşayan işçimizin ise ne hikmettir hiç sesi çıkmaz... Üstelik çoluk- çocuğuna da bakar, inanır mısınız! !

Ay Mayıs...
Gün Çarşamba...
Ayın yedisi...
Yıl 2014...
Saat:10.35 Şimdi...
Yani 11.35 olduğunda bu yazı bitecek.

Kolay olanı söylemekti ve ben söyledim

Ben de senden giderim demesi kolay. Yol var ki bu yoldan gitmek hem zor hem kolay. Yürümelisin tek başına. Yürümelisin arkandan gelen var mı bilmeden.

Önünde ne var bilmeden?

1)
Sevdiğim benim. Baş tacı ettiğim. Sensizlik yazdırıyor bana. Sensizken duvarlara tırmanıyorum.
Ayrılık adamı bambaşka bir şekle sokarmış. Çiçek çiçek dolaşan arılara benziyorum. Seni sevdiğimi
ne az demişim meğer. ŞİMDİ YANIMDA OLSAN İKİ KELİMEM DEN BİRİ SENİ SEVİYORUM OLURDU.

Sensizlik zor zanaat. İnan hayalinle avunuyorum. Şu saatte yine aklımda sen. Beraber çay içtiğimiz

benden başkasının
gülüsün
suyun bendim senin
toprağın bendim
sen anlayamamışsın ama
dikenin bendim

Sen Var mısın?
Varsan varlığının hakkını ver,
Yoksan, yok olana yok sözüm...
...
Türkiye bir sabah 'Varım' dedi.
Umut ektiler tarlalarımıza...

Ömrümün ilkbaharını yaşadığımda
Sonbaharım oldun
Ne varsa bende güzel
Birer birer soldurdun...

Kahrolayım adını andıkça

Anne ve çocukları
Sabahın ilk saatleri,
Çıkmışlar yola.
İki çocukta uyku sersemliği.
Bu yol nereye?
…

Senin sevdan oralı,
Benim sevdam buralı...
...
Yaralı benim sevdam.
Karalı...
....

ellerini uzattın,
dokunamadım ellerine
kaç zaman,
dayandım hasretine...
hasret kaldım..
resmine bakarak