Kâbe’de dünyaya açtı gözünü,
Resûl’ün nuruyla, buldu özünü.
Küçükten öğrendi Hak sözünü,
Çocukken îmana erdi Ali’miz.
Hz. Muhammed bildi kemâli.
Dedi ki "İlimin kapısıdır Ali",
Hikmet deryâsı, her bir kelamı,
Gönüllere ilham verdi Ali’miz.
Eşi Fatıma cennetinin çiçeği,
Hasan ve Hüseyin canın dileği.
Ehl-i Beyt’in nurlu temel direği,
Sevgiyle yuvayı kurdu Ali’miz.
Dünya malına dönüp bakmadı,
Haram lokmayı asla tatmadı.
Kuru arpayı bile ziyafet saydı
Şükür ile takvâya vardı Ali’miz.
Savaş meydanında titretti dağı,
Fırtına gibi esti geçti yiğitlik çağı.
Gönlü oldu her garibanın otağı,
Şefkatle yarayı sardı Ali’miz.
"Bana bir harf öğretenin"
"Kırk yıl kölesiyim" dedi Ali
İlim de onun için değerli idi
Cehâlet tozunu sildi Ali’miz.
Adâlet yolunda kılı kırk yardı.
Kardeşi Akîl’e ateşi sordu.
Milletin malını hep korudu,
Hakkı hukuku gördü Ali’miz.
Kûfe mihrâbında sabah vaktinde,
Zehirli bir hançer parladı sırtında.
Şehit olarak gitti o nurlu yoluna,
Bir gül gibi kuruyup soldu Ali’miz.
Şâh-ı Merdân derler arifler ona,
İlmi ile örnek oldu her câna.
İsmi nakşoldu bütün cihâna,
Gönül tahtımıza oturdu Ali’miz.
2026
Hasan Yılmaz 3Kayıt Tarihi : 17.11.2026 12:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!