Gönül tahtına oturan,
Cümle canı bir görendir.
Halkı Hak’tan ayırmayan,
Hakikat sırrına erendir.
Adalet dedikleri zehep,
Teraziyi doğru tartmak.
Zalimin zulmünü kesip,
Mazlumun sesini duymak.
Güneş nasıl eşit doğar,
Dağa, taşa, kurda, kuşa;
Lider olan öyle bakar,
Sırttaki kaftana ve çula.
"Ben" diyen ziyandadır,
"Biz" diyen gönül alır.
Fani dünya gelip geçer,
Adil olan kişi dua alır.
Çarkı kendine döndüren,
Beylik davası güdemez.
Kendi nefsini yenemeyen,
Halka önderlik edemez.
Terazi ki Hak elidir,
Hilesinin zararı bilinir.
Zulüm ile abad olanın,
Yediği içtiği zehirdir.
En güzel saray gönül evidir,
Ona taş duvar örülemez.
Hakk'ın takdiri adalettir,
Zaman geçer o değişmez.
2022
Kayıt Tarihi : 13.10.2026 11:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!