Aklıma takıldı…
Özlemek, uyuyunca mı geçiyor,
sarılınca mı bitiyor?
Uykuya yaslanınca insan,
kapanıyor gözkapaklarının ardına
Aklımın Kıyılarında
Aklımın kıyılarında dolaşıp hayallerime düşmeyi nasıl beceriyorsun?
Dilimde adın yok ama içimden eksilmiyorsun.
Sana dair ne varsa, gözümde çoğalıyor her gece,
İçimde yankılanan bir sessin, susmuş fakat bitmemiş bir şarkı gibi.
Aklın Cehenneme Sürgünü
Geceyi içime katladım;
sabahlar artık düz durmuyor.
Zaman, duvara asılmış eski bir fotoğraf gibi bakıyor bana;
içinde yürüdüğüm bir labirent,
Akşamdan Kalmayım
Akşamdan kalmayım belki,
ama senin adın,
her sabahın ilk yanığı gibi göğsümde sızlıyor.
Akşam Oldu
Akşam oldu.
Ve ben hâlâ bekliyorum.
Bekliyorum ki sen gözlerini aç,
ve güneş utanmayı öğrensin.
Ama adı üstündeydi,Aşktı.
Bir bakışın,
zamanın omuzlarına dokunup onu paramparça eden bir çığlıktı.
“Ama Sen Bana Susma”
Sen bana susma…
Sözlerin eksilirse, gece büyür içimde.
Ay bile dönüp bakmaz olur yüzüme,
Yıldızlar, gözlerimde birikir usulca…
Anka Kuşu: Yedi Kapı
Gözlerini kapa, ey gönül,
dinle kendi kalbinin sessiz kanat çırpışını…
Karanlıkta bir ışık titriyor;
Ara Sıra Kalbime Uğruyor
Geceyi dinliyorum, yağmur camı döverken içim susuyor.
Zaman ağır ilerliyor, saatlerin sesi bile yorgun bugün.
Sensizliğin pası sinmiş her ana,
Her nefesin yerinde bir boşluk kalıyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!