Alışık değil dünya
Kadınların duygularını okumaya
Alış dünya alış
Kalemi kağıda vura vura
Doğru bildiğimiz ne varsa
Akıtacağız kağıda
Her şey olması gerektiği gibiymiş sevgili günlüğüm ✍🏻
İstisnasız her şey…
Seninle ayrı geçirdiğimiz günler peki, o günler demi olması gerektiği gibiydi?
Yüreğimle gittiğim her yere senide götürdüğüm için fark etmesende yanımdasın hep yanıbaşımda; gel gelelim bir şey eksikti ama, olması gereken bir şey ✍🏻
Kanmayın gündüz gülüşlerime
Geceler boyu ağlayan gözlerimin illüzyonu o gülüşler
Ağaçlar yanarken
Su taşırken yangına karınca
İki büklüm çığlık çığlığa yüreğim
Merhaba Sevgili Günlüğüm✍🏻
Tüm şiir ve yazılarımda yaptığım şey yüreğimi açmak. Arada zihin de devreye girince ortalık karışıyor. Bazen bayram yeri. Kimi zaman da bugün gibi…
Bizler spiritüel bir oluşum içindeki varlıklarız deniyor, fakat ben bu cümlenin ne anlama geldiğini anlamış değilim…
Belki burada biz yerine, kendi adıma konuşmak çok daha doğru olur.
Evet böyle yapayım ve hatta böyle yapmak zorundayım.
Efendim ?
Gün, düne
Ay yıldıza
Gökyüzü karanlığa
Seyir vakti
Farkında mısın;
Haberin var mı?
Aynen böyle oldu uzun zamandır Sevgili Günlüğüm✍🏻
E ama aşkolsun bana. Bu defa bu konuyu(diyet) son kez yazıyorum diyecek olsam, büyük laf mı etmiş olurum?
Bu defa olacak aslına bakarsan, tüm bu döngünün aynı olması senden ayrı kaldığım zamanlarda yaşanıyor.
Çünkü sen beni karşına alıp soracaksın, hımm Hülyacığım söyle bakalım bugün akşam yemeğinde ne yedin?
Avmede elimde henüz satın almış olduğum ipek etamin eşarbım ile hülyalara dalmışken, gecelere ve rüyalara pekte ihtiyacım olmadığını biliyordum sevgili günlüğüm✍🏻
Varsın çölde olmasın bedenim, bir başlarına kalsın kum taneleri, aralarında olmadığımın farkında bile değiller, peki ya olsaydım?
Ayakkabı mı giyerdim sanırsın kızgın kumlarda; belki çokça ısınacak yanacak, kavrulacak ayak tabanlarım, bedenim ay ayyy ayyyy ayyyyyyy deyip bir parmak ucuna, bir topuklarla havaya zıplarken metrelerce ipek kumaş üzerimde rüzgarla dans ediyorken ruhum, duymam ki yakıcı sıcağın verdiği azabın sesini.
Ya duymazsam susuzluğu çölde? Görmesem veya ayaklarımızın dibine kadar gelmezse serap?
Pancar saplı omlet tavada, yanında peynir, çeri, salatalık, zeytin, buram buram kokulu nane, maydonoz, dereotu…
Dikkatini çektimi Sevgili Günlüğüm✍🏻 “ekmek yok, ekmek”!
Evet başardım üçüncü gün, bugün. Hiç bir öğünde ekmek yemedim. İnanır mısın; ekşi mayalı, bilmem ne mayalı ekmeklerden de bir iki dilim ye, bu mönünün yanında acıktırma özelliğine sahip. Ama şükürler olsun ki başardım. Üç günü attım cebime…
Ve biliyor musun; sana yazınca daha da motive oluyorum. Çok tatlı duygu bunu yaşamak.
Kendime Kadar 1. bölümü buraya yazıp paylaştıktan sonra, yapay zekaya da gönderdim.
Merhaba Sevgili Günlüğüm ✍🏻 merhaba💫
Birbirimizin kıymetini çokça bilelim lütfen, olur mu?
Sıkça gelir oldum görüyor musun, dizlerinin dibinde oturup, sohbet etmeye…
Kendimizi, kendimize kadar yazan, kendimizin yazarıyız. İddiadan uzak dura dura.
Günü geldiğinde Facebook hatırlatıyor 2016’dan bu yana yazdıklarımı. Hoşuma gidiyor, o anı tekrar yaşamak. Saymalarımı, sevmelerimi, sövmelerimi, öfkelerimi tekrar yaşıyorum. Bazen aynı şekilde etkileyemiyor öfke beni. Sanırım ilk defasında göğüslemek sonrakilerde seyreltiyor etkisini. Belki de hangi duyguyu beslediğimizle de önemli olabilir.
Ama sevgi öyle mi? Sevgiyi, seve seve daha da büyüdüğünü hissediyorum içimde.
Fransızca gramerlerin çoğunu öğrendim ve öğreniyorum fakat!
Kendi dilimin gramelerini bilmiyorum mu demiştim
Ah beni beni💃🏻💃🏻💃🏻
Sevgili günlüğüm ✍🏻?
Bir daha söyle mi diyorsun?




-
Hüseyin Akçalı
Tüm YorumlarHarika bir üslup, akan kelimeler, duygu yüklü satırlar...Tebrike ederim hanımefendi yazarımızı...