Hülya Gülmüş Şiirleri - Şair Hülya Gülmüş

Hülya Gülmüş

İnsan yanmadan olmazmış, derler
Dünya dönmeden durmaz
Gönül kanmadan dolmazmış, derler
Çiçek açmadan solmaz

22.02.2012

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Akşam geceye ulaşır
Uyku gözlerde dolaşır
Dinlen ey! Düşünen insan
Rüya gündüz de yaşanır

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Yüzümü okşuyor bir yel;
Ne soğuk var ne sıcak
Ilık ılık ve yumuşak,
Ne yavaşım ne de hızlı
Kulaklarımda kuş cıvıltıları.

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Duygular da erezyona uğrar
Tutunacak kökler olmayınca
Belki de gönüller bundan kayar
Yeşerecekleri ovalara...

Sevdalar da depremle sarsılır

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Aşıklar
Dokunur ten tene;
Aşkın şehveti ile,
Sevginin şefkati ile.

İnsanlar

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Biri zavallı kurbandı.
Diğeri onu kurtaran,
Öteki de yargılayan.

Kim kimi kurtardı?
Kim kimi kullandı?

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Düşe düşünce düşünceler
İmgeler algıda canlanır
Uzansa dokunacak belki
Zaman boşlukta kaybolur
Gözün açılıp kapanışı
Nefeslenme mesafesi

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Hüzünler birikti odalarca
Evlere sığmaz oldu
Çocukken umut yüklediğimiz balonu
Hayallerimizdi havalandıran
Ulaştığı yer ancak tavan
İpi el'deyken uçamazdı pek yukarı

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Erguvanın yapraksız dalı
Giymiş ilk baharlıklarını
Gördüğün an, an sevdiğimi;
Seni ve mor erguvanları...

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Aşkın içinde savrulup giderken
Dışına çıkıp kendimi seyredaldım
Korktum...
Dönülmez yollara girmeye,
Yanlış yollara sapmaya,
Çıkmaz sokaklarda kaybolmaya...

Devamını Oku