Hülya Gülmüş Şiirleri

190

ŞİİR


82

TAKİPÇİ

Hülya Gülmüş

Yiyince doyar, içince kanar mı sanırsın beşeri?
Baksan göremezsin içinin çöllerini,
Açlıktan bitkin gönüllerini...
Gözü döner doyuramadıklarından,
Algısı yoksunluğunca...
Serap sayıp gerçeği, avutmak ister kendini.

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Hayat bu:
Çoğu zaman,
kırmaya çekindiklerimiz kırar bizi,
can kulağıyla dinlediklerimiz;
sadece duyar sesimizi.
Anlamaya çalıştıklarımız da;

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Genç, yaşlı, çocuk hatta bebe,
Hepsi aynı yatakhanede...
Beyazdır yatak başlıkları,
Örtüleri çiçekli, ağaçlı...
Nehir misali aktı da sular,
Uykularından uyanmadılar.

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

K/ayırmadan sevebildiğimizde,
Ulaştığımız sevgi gerçek...
İster kedi ister ağaç,
Kadın ya da erkek,
Ve çocuk ve bebek,
Sev işte, can olduğunu bilerek.

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Saymadım kaç can yaslandı şu benim ömrüme
Yürekler çoğaldıkça dağlaştı canda gönül
Bulamadım dayanacak bir omuz kendime
Dikenleri ağır gelir taşıyamaz her gül

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

tanımaya çalışırken bir insanı;
görürüz derinliğimizi, s(ın)ırlarımızı...
fark ederken farkına varırız kendimizin.

cesaret gerekir gerçekle yüzleşmeye,
birini kabullenmeye, kendini kabullenmeye.

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

Çocuktuk;
Düşünce kanardı dizlerimiz,
Gözlerimizde yaşlarla
Tarifsiz büyüme ağrısı...

Yetiştik;

Devamını Oku
Hülya Gülmüş

D/okundukça heye/canlandıran s/özleri olmalı şiirin...
Ve birçok s/imgesi; g/izlendiğimiz
Duyguların şifresi imlerde...

Kimi içindeki g/izleri farkeder
Göremeyen ise okur ilk anlamıyla;

Devamını Oku