Kâğıt müsveddesi,
İnsan müsveddesi,
Ahlâk müsveddesi,
Karakter, namus ve aşk müsveddesi.
Hangisi hâkir,
Hangisi daha zelîl?
Mor renkli sevdalar,
Yeşilli yeşil.
Pembe bir şehvet,
Kırmızı bir aşk.
Kırmızı, koyu kırmızı,
Kan kırmızı.
Elden bilme nefsim düşmanlık kendine,
Ne ettinse kendine,
Kendin ettin kendine.
Ah eder mi insan kendine?
Şimdi dövün dur,
Kendi kendine.
Bir yağmur yağar inceden,
Yüreğine vurur sızı inceden inceden.
Kim ölür kim kalır pamuk ipliğine bağlı hayat,
Kılıçtan keskin kıldan inceden.
Rüzgâr eser hafif hafif,
Kemâle ermeden kalp,
Bütün sevgiler sahte.
Kıymetini bilmez gönül,
Bilmez aşkı, kalır heveste.
Şu ömürde her duygu aheste aheste,
Börtü böcekle dost olmuşsam viranelerde,
Bütün bunlardan kime ne?
Yıkılmışsa yalnızlığım yüreğime,
Kopsun kıyamet bana ne?
Kızıl güneşler doğmuyorsa günlerime,
Kimi açmadan solar çiçeklerin,
Kiminin hiç kokusu yok!
Kimi ölü doğar bebeklerin,
Hiçbirinin hiçbir suçu yok!
Bir çift göze vurulmuşum,
Ne sevdalardan durulmuşum.
Ağlamak üzmez beni,
Ben ne acılardan sorulmuşum.
Nice geceler hazır bulunmuşum,
Kurşun değdi hayallerime,
Sevdan geceye karıştı,
Gönlüm karanlığa alıştı.
Kurşun değdi hayallerime,
Sevdan geceye karıştı,
Umutsuzluk ruhuma yapıştı.
Biz derdimizi kahkahamıza gömdük,
Bilemezsin.
Sessiz sessiz yanar yürek,
Göremezsin.
Her dağın dumanı kendine,
Çalamazsın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!