Beş insandan sakın,sohbete varma,
Yanılıp meclisde,oturup kalma,
Her gördüğünü, sen doğru sanma,
Arkadaşın seni, yoldan çıkarır.
Gönül penceremde figan sızlıyor,
Kafeste bülbülüm ötmüyor artık,
Yarılmış vucudum yaram kanıyor,
Ahu zar eyleyip ağlıyor artık.
Bugünde dünyanın bozuk düzeni,
Yalanı söyleyen ne de çoğalmış,
Doksan dokuz yalan doğrusu hani,
Hocalar yetmiyor cahil çoğalmış.
Erdemli olmalı bugünde insan,
Bozuldu ortalık bozuldu tüm Can,
Nerde Cömert hanı nerede İhsan,
Mesut olam dersen Cahilden kaçın.
Kimseyi üzüp te Canları yakma,
Çanakkale Türkün, Kutlu Zaferi,
Yoksa bitecekti,Türk’ün kaderi,
Ecdad-ı Osmanlı, son zaferi,
Çanakkale Türk’ün, Kutlu Zaferi.
Rabbim razı olsun gelecek başa,
Gel Dostum burada güzelce yaşa,
Azrail bakmıyor kavim kardaşa,
Bu canın yerinden bak çıkar birgün.
Mektep Medresede dersi görmeden,
Alimde olunmaz Adam olunmaz,
Hayyatta kalınmaz bir su içmeden,
Aklına bilgiyi sokar Öğretmen.
Askeri Polisi eğitir Yurda,
Tüccardı Eba Bekir,cahiliyet devrinde,
Giderdi hep sefere,Şama ticaretinde,
Gördüler bir rüyada,seferde iken gece,
Gökten ay çıkıp geldi,Eba Bekrin eline.
Nice insan gördüm ben bunca yıldır,
Biri güler ise onu gülmüyor,
İnsana zenginlik fayda vermiyor,
Nice insan gördüm ben bunca yıldır.
Dünyanın malını verseler bana,
Garip evde ölse bir duyan olmaz,
Akraba kardeşler arayıp sormaz,
Bayramda seyranda uğrayan olmaz,
Gariptir evinde bunlarda insan.
Çoluk çocukları sıcak evinde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!