Evliyalar bir çiçek, ilahi koku saçan,
Allah Rasül yolunu, insanlara anlatan,
Numune-i imtisal, bize eğer uyarsan,
Evliya Bahçesinin gülü,S.Hilmi Tunahan.
671.EY GÜZEL ANNEM..
Dokuz ay karnında gezdiren sendin,
Sütünle besleyip büyüten sendin,
Ninniyle masalla uyutan sendin,
Hakkın çok ödenmez Ey güzel Annem.
Her insan dünyaya bir kere gelir,
İyi kötü yaşar sonunda ölür,
Hayat denen gerçek nihayet bulur,
Neyine güvenin Ey İnsanoğlu.
Geziyordum bugün köyün birinde,
Çeşmede görünce baktım yüzüne,
Benziyordu yüzü tıpkı hilale,
Güzel bana ben güzele vuruldum.
Geldi Hz.Aliye,fakirin biri,
Fukara halini, ona arzetti,
Sıkıntım çok büyük, Ya Ali dedi,
Uzatsan ne olur, yardım elini.
Serbest bıraktı Fatih,fetihte mahkumları,
Hepsi çıktı dışarı,iki Papaz çıkmadı.
Papazlar karşı çıkmıştı,Kralın yaptıklarına,
Yemin etti Papazlar,zindandan çıkmamaya.
Fatihim uyanda, aç gözlerini,
Bıraktığın Vakfın,bak,gör ne halde,
Kefere,putperest,gezer üstünde,
Fatihim uyan da,bak halimize.
Nasıl bir coğrafya çilemiz bitmez,
Çoğalırda dertler bir türlü gitmez,
Şehitler haykırır Vatan bölünmez,
Mehmed’in kanları kalmasın yerde.
Gara nerde Sincar hangi derede,
Yalnız yaşıyordu garip köyünde,
Hastalık çökmüştü birden bedene,
Gelmez oldu artık kimse evine,
Üç gün önce ölmüş duyan olmadı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!