Annemi özledim düşümde gördüm,
Çocukluk yıllarım önüme serdim,
Kardeş akrabamı rüyamda gördüm,
Annemle rüyalar geldi gönlüme.
Niye ağlaşırlar cümle dervişler,
Mevlana Yunuslar Pir Geylaniler,
Günlerce aylarca zikir etmişler,
Dervişler ağlaşmış Allahım diye.
Doğdu hicri yedi yüz yirmide,
Sene 1300 Isfahan ilinde,
Menkıbeleri halkın dilinde,
Çamlıdere'dedir Semerkandi.
Geldi Musa Ümmeti,söylesen sen Rabbine,
Müsafir olsun bize,nemiz varsa önünde,
Musa azarlar orda,-Nasıl olur bu haşa,
Bir daha duymayayım,böyle sözü Allaha.
Doğar da bir çocuk ağlar sızılar,
Sunar memesini ona analar,
Vermiş merhameti Yüce Yaradan,
Verir yavrusuna sütü analar.
ANAM DERDİ Kİ YAVRUM..1
Anam derdi ki yavrum; küçük görme kimseyi,
Hemence gururlanıp,yerme dostu meclisde,
Aldandı şeytan orda,Adem topraktan dedi,
Kovdu Rabbim huzurdan,ebedi tardedildi.
Anam derdi ki yavrum; her kul varacak Hakka,
Dönüş elbet O’nadır,aman güzelce yaşa.
Hani Sultan Süleyman,hani Mimar Sinanlar?
Dünya bir hana benzer,gelen cümle konaklar.
Tutmaz oldu artık babam dizleri,
Özledim diyordu gelin sizleri,
Ak kınalı elli hanım kızları,
Babam bir ocaktı sobam sıcaktı.
Annen seni doğurdu,
Kokladı sevdi yoğurdu,
Dokuz ay karnına koydu,
Annenin hakkı ödenmez.
Ninni söyleyip uyuttu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!