Seni zalim yarim çıkma karşıma,
Beni yolda koydun bir de ağlama,
Gözyaşların sahte yüzünde riya,
Yalandan göz yaşı döküp ağlama.
Hz Eba Bekir o gün,Huzuru Saadette,
Huşuyla sohbet dinler,Resulullah minderde,
Geldi mescide bedbaht,karanlık ruhlu kimse,
Yakışıksız sözlerle,dahleder Eba Bekre.
Okulda görmüştüm,anayla kızı,
Ağlıyor devamlı,dinmiyor sızı,
Bir dakika sussan,dayanmaz acı,
Ömrünü çürüttün,a be yavrucak.
Sorsalar seni ben hemen söylerim,
Yaralar depreşti onmaz bedenim,
Sevgimi yıllarca seraba serdim,
Hep acıyla geçti benim yıllarım.
Ne kadar kalpsizsin ne kadar sefil,
Halifenin büyüğü,Ömer bin Abdulaziz,
Kul hakkı arar idi,işlerinde çok titiz,
Vardı iki kandili,Devletin biri kendi,
Gece gündüz sadece,bir gömleği giyerdi.
Bu gece uyandım baktım odana,
Sabaha dek durdum Kutlu Divana,
Günlerce yalvardım Güzel Mevlama,
Özledim annem çok özledim seni.
Annemi özledim düşümde gördüm,
Çocukluk yıllarım önüme serdim,
Kardeş akrabamı rüyamda gördüm,
Annemle rüyalar geldi gönlüme.
Her gelen ölecek Allahın emri,
Ölüm olmasaydı dünya almazdı,
Vakti gelen gider Mevlanın ilmi,
Ölüm olmasaydı cihan olmazdı.
Doğar da bir çocuk ağlar sızılar,
Sunar memesini ona analar,
Vermiş merhameti Yüce Yaradan,
Verir yavrusuna sütü analar.
ANAM DERDİ Kİ YAVRUM..1
Anam derdi ki yavrum; küçük görme kimseyi,
Hemence gururlanıp,yerme dostu meclisde,
Aldandı şeytan orda,Adem topraktan dedi,
Kovdu Rabbim huzurdan,ebedi tardedildi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!